Historie

Gerrit van Iterson en Nederlands-Indë

De geschiedenis van de TU Delft Hortus Botanicus is onverbrekelijk verbonden met de landbouw in onze grootste kolonie Nederlands-Indië en met de persoon van Gerrit van Iterson Jr. (1878 - 1972), die van 1917 tot 1948 de leiding had over de tuin. In de periode 1880 - 1910 nam de wetenschappelijke belangstelling voor de tropische landbouw sterk toe. Vanuit de beroemde botanische tuin in Buitenzorg (nu Bogor) ontstond een net van proefstations waarin een breed scala van wetenschappelijk onderzoek plaatsvond. Dat richtte zich eerst vooral op de grote 'cultures', koffie, suiker, tabak rubber en thee. Onder invloed van de 'ethische koloniale politiek' kregen ook de gewassen die de bevolking van Nederlands-Indië traditioneel verbouwde wetenschappelijke belangstelling. 

In 1901, precies in die periode van toenemende belangstelling voor de tropische botanie, studeerde Van Iterson af aan wat toen nog de Polytechnische School heette. Hij volgde naast het gewone studiepakket twee extra vakken, waardoor hij in contact kwam met twee illustere Delftse hoogleraren. Dat waren 
M.W. Beijerinck, de grondlegger van de moderne microbiologie, en H. Behrens die het vak microchemie doceerde.

Van Iterson kreeg in 1902 een assistentschap bij Beijerinck en promoveerde zes jaar later cum laude bij hem op een proefschrift met een sterk wiskundig karakter. Het kreeg uitstekende kritieken en werd zelfs in de jaren '70 van de vorige eeuw nog geciteerd.

Gerrit van Iterson
/* */