Het ontwerpen en bouwen van een functionele robot in een multidisciplinair team. En dat ook nog eens voor een klant, vijf maanden lang. Dat is de minor Robotica in het kort. Ook vanuit EWI werden er, dit studiejaar, verschillende studenten tot de minor toegelaten. Zo werkten EWI’ers Tim, Dirk en Eva – samen met Tobias, Matthijs en Daan – aan een robot waarmee giftige blauwalg uit de Nederlandse wateren verwijderd kan worden. Met succes, want er bleek zélfs vanuit Singapore interesse voor de zogenoemde Algae Removal Vessel. De Blooming Robotics vertellen erover.

Kunnen jullie, in het kort, vertellen hoe jullie bij dit project zijn uitgekomen?

Nadat wij alle zes tot de minor waren toegelaten, werden wij vanuit de TU Delft gekoppeld aan Deltares: een kennisinstituut op het gebied van water en ondergrond. Zij bestuderen onder meer de effecten van golven en stroming op constructies. Deltares wilde heel graag dat wij een autonoom vaartuig zouden ontwikkelen dat algen van het wateroppervlak verwijdert en afvoert. ‘Hoe gaan wij dat in vredesnaam doen?’ stelden wij elkaar verbaasd de vraag toen wij hoorden dat het startbudget slechts 250 euro was. ‘Daar kan je toch geen fatsoenlijke boot of robot van bouwen?’ Maar goed, die moeilijkheid hoorde erbij, sponsoring regelen is ook een leerervaring. Vlak na het inleveren van ons Detailed Technical Design, kwam het eerste geld binnen en konden wij écht aan de slag. Het begin van een hele gave tijd.

Wat is er EWI aan jullie project?

Heel veel. Zo hebben Dirk en Tim (Technische Informatica) de software voor de boot ontwikkeld. Zij zorgden er bijvoorbeeld voor dat de boot geheel zelfstandig z’n route uit kon stippelen. Daarvoor moesten verschillende sensordata gekoppeld worden. Denk daarbij aan de GPS en de IMU, een apparaatje dat een grote rol speelt in het analyseren van bewegingen. Eva (Electrical Engineering) heeft ervoor gezorgd dat de boot zo’n vijf uur op vier loodaccu’s kon varen. Om dit te bereiken heeft zij een Printed Circuit Board ontwikkeld met daarop een battery balancing system om de volledige capaciteit van de accu’s te kunnen gebruiken. Het ontwikkelen van de autonomie en alle elektronica was echt wel een EWI-dingetje.

Wat is jullie grootste leerpunt geweest?

Het multidisciplinaire. Op de faculteit word je omringd door medestudenten, maar tijdens de minor Robotica word je in het diepe gegooid en vorm je opeens een team met wildvreemden. Omdat je elkaar niet of nauwelijks kent, was het in het begin wel even zoeken. Zeker als je met z’n allen op een beperkt aantal vierkante meters zit. Tegelijkertijd was dat juist erg leuk. 

Welke toekomstplannen hebben jullie met de Algae Removal Vessel?

Hoewel iedereen druk bezig is met zijn of haar bachelor, hopen wij allen – op de een of andere manier – betrokken te blijven bij de boot. Zo willen wij ervoor zorgen dat het doorontwikkelen van onze boot volgend jaar weer onderdeel  van de minor wordt én hopen wij de boot nog eens uit te kunnen testen. Het grote nadeel van in de winter bezig zijn met een blauwalgproject, is dat er geen blauwalg is. Het zijn vooral de zomermaanden waarin wateren als de Delftse Hout en de Kralingse Plas getroffen worden door de hardnekkige bacterie.

En… hoe zit dat nou met Singapore?

Tijdens de minor werd er vanuit Singapore contact gelegd met iemand van Deltares: of onze boot dáár misschien soelaas kan bieden tegen de hardnekkige blauwalgproblematiek waar ook zij mee kampen. Uiteraard biedt dat belletje nul garantie dat ze er ook daadwerkelijk mee aan de slag gaan, maar toch, zoiets is altijd leuk! In sommige landen schijnen ze blauwalgbestrijding trouwens aan gevangenen over te laten. Met hun blote handen scheppen zij het water leeg, in de hoop daarmee de alg te bestrijden. We hebben de foto’s gezien, afschuwelijk. Om terug te komen op ons eigen project: het zou natuurlijk fantastisch zijn als onze Algae Removal Vessel verder ontwikkeld wordt. Het is eigenlijk gewoon heel erg nodig.