Het Belonging Project

Het is mensen eigen om erbij te willen horen. De meesten van ons hebben, op een bepaald moment in ons leven – ongeacht of we nu als introvert en verlegen of juist als ontzettend extravert bekend staan – ergens wel het ongemakkelijke gevoel ervaren dat we er niet helemaal bij horen. Maar wat betekent het eigenlijk om erbij te horen? Het Belonging Project stelt zich ten doel het antwoord op deze vraag te vinden en te begrijpen en leren hoe we design kunnen afstemmen op het menselijke verlangen om erbij te horen en op het idee van de onderlinge verbondenheid van mensen. Het project richt zich op jongeren – kinderen, tieners, studenten – omdat intermenselijke verbondenheid en menselijk welzijn ook intrinsiek met leren verbonden zijn en daarmee van grote invloed zijn op de kans die zij krijgen om in het leven tot bloei te komen.

De ontwikkeling van jongeren stimuleren

Wat gebeurt er als we op het gebied van maatschappelijke interventie de nadruk verleggen van verhelpen naar voorkomen en nadenken over hoe we de ontwikkeling van jongeren kunnen stimuleren? Die vraag laat zien dat het hier om een systemische uitdaging gaat: aangezien erbij horen en betrokkenheid kwesties zijn die verweven zijn met bijna elk aspect van ons leven, is er geen duidelijke stakeholder of organisatie die verantwoordelijk kan worden gehouden voor de bevordering hiervan. Kunnen we als ontwerpers designpraktijken gebruiken en ontwikkelen om organisaties in staat te stellen interventies te creëren die het welzijn van jongeren vergroten?

Onderzoek op het gebied van sociale innovatie

Het Belonging Project situeert zich in de bredere context van ons onderzoek naar ontwerppraktijken ten bate van sociale innovatie. In de loop der tijd is de nadruk in de ontwerppraktijk verschoven van het ontwerpen van ‘dingen’ naar een gerichtheid op sociale innovatie, met als doel waarde te creëren voor de maatschappij als geheel in plaats van voor het individu. Het versterken van de menselijke verbondenheid onder jongeren is zo’n complexe maatschappelijke uitdaging. De huidige ontwerppraktijken en -principes worden en moeten worden aangepast om ontwerpen ten bate van sociale innovatie te accommoderen.

Voorbeelden van de huidige praktijken zijn systemisch design, mensgericht design, iteratief design, framing en praktijken op het gebied van collaborative design. In het kader van het Belonging Project gaat onze interesse ook uit naar de ontwikkeling en impact van deze praktijken met betrekking tot het oplossen van maatschappelijke uitdagingen. Wat kunnen deze praktijken bijdragen aan de zoektocht naar oplossingen voor deze uitdagingen en hoe kunnen we ze beter leren toepassen?

Designnetwerk

Er is een grote verscheidenheid aan onderzoeks- en afstudeerprojecten die kunnen worden uitgevoerd om de saamhorigheid van jongeren te bevorderen – van het verkennen van de abstracte betekenis van een menselijke relatie tot het ontwerpen van een dienst voor jonge kinderen op school, of het uitzoomen om een beleidsvormingsproces te herontwerpen dat indirect van invloed is op ons maatschappelijk welzijn.

Het Belonging Project wil ook mensen en (publieke) organisaties bij elkaar brengen wier werk te maken heeft met de bevordering van het saamhorigheidsgevoel onder jongeren. Het doel is om door middel van diepgaand designonderzoek, workshops, onderzoeksexperimenten en afstudeeronderzoek van studenten relaties op te bouwen en uiteindelijk een ‘Designing Network that Promotes Belonging’ tot stand te brengen. Als er zich steeds meer organisaties rond een gemeenschappelijk doel kunnen scharen, worden initiatieven op het gebied van sociale innovatie effectiever en wordt het eenvoudiger om de continuïteit daarvan te handhaven.

Samenwerkingsmogelijkheden en afstudeerprojecten

Wil je meewerken of ben je een masterstudent die op zoek is naar een afstudeerproject in een van de onderwerpen van het Belonging Project? Of heb je al een onderwerp in gedachten dat misschien past bij ons onderzoeksgebied? Neem dan contact op met Eva Legemaate (zie hieronder voor meer informatie).