Amsterdam: fietscultuur of fietsparkeerchaos?

Carmel de Nies

Een beleidsstudie naar het fietsparkeren in onze hoofdstad

Bacheloreindproject van Carmel de Nies

Iedereen die wel eens in Amsterdam geweest is, weet dat je overal waar je kijkt fietsen ziet rijden of staan. Wat opvallend is, is dat Amsterdam meer fietsen dan inwoners telt. Tel daarbij op dat zowel het aantal inwoners als het fietsgebruik in de stad toeneemt.

Dit gaf stof voor het schrijven van mijn bacheloreindproject (BEP). Dat is een project waarin je zelfstandig onderzoek doet en gebruikt maakt van de kennis en technieken die je tijdens de bachelor hebt opgedaan. Het onderzoek bestaat uit twee delen, waarbij je in het eerste deel een complex probleem analyseert waarbij zowel sociale als technische aspecten een rol spelen. Uit deze analyse volgt dan waarom een bepaald onderzoek benodigd is, wat je in het tweede deel daadwerkelijk zal gaan uitvoeren.

Het eerste deel van mijn onderzoek stond in het teken van de manier waarop de gemeente Amsterdam genoeg fietsparkeerplekken kan faciliteren in een steeds drukker wordende stad. Gewoonweg fietsenstallingen bijplaatsen bleek niet de juiste oplossing. Amsterdam beschikt namelijk over beperkte vrije openbare ruimte, waardoor fietsenstallingen op complexe locaties gebouwd moeten worden zoals onder de grond of zelfs onder het water. Daarentegen bleek dat een deelfiets, een fiets die op openbare locaties beschikbaar is en tegen geringe kosten te gebruiken is door verschillende personen, een oplossing kan bieden voor de dynamische stad. Zo kan één deelfiets theoretisch meerdere fietsen die op straat geparkeerd staan vervangen.

Momenteel is het echter nog onbekend óf en onder welke omstandigheden Amsterdammers geïnteresseerd zullen zijn in het gebruik van zo’n dergelijke fiets. De interesse naar de deelfiets en of men de eigen fiets weg zou willen doen voor een deelfiets, is waar ik in de tweede fase van het project onderzoek naar ga doen.