BLOG: Doortje Visser

Blog 37: Aan alles komt een einde

11 juli 2015

Overgang
Inmiddels kan ik mezelf al een jaar lang ‘sjaars’ (eerstejaars student) noemen en ik kan niet wachten op de overgang om nu ook daadwerkelijk een ‘twaars’ (tweedejaars student) te worden. Helaas gaat de overgang niet zo soepel als gedacht. Jullie hebben vast ooit van de term BSA gehoord: bindend studie advies. Bij elke studie in Nederland kun je per jaar 60 EC (of punten) halen. Per studie verschilt het een beetje hoeveel punten je per vak krijgt, maar bij wiskunde is ieder vak 6 punten, uitgezonderd op modelleren A en B die elk 3 punten waard zijn. Om over te kunnen naar het tweede jaar van wiskunde heb je 45 studiepunten nodig. Omdat ik een aantal vakken dit jaar niet heb gehaald, heb ik nu een totaal van 36 punten. Op het moment sta ik dus niet op ‘overgaan’. Gelukkig komen er aan het einde van zomer nog een aantal herkansingen aan, waarmee ik hopelijk wel de missende punten haal!


mijn ouders die al een tijdje vakantie aan het vieren zijn!

Vakantie
Met al die herkansingen ben ik deze zomer helaas bijna alleen maar aan het leren. Gelukkig ga ik nog wel even op vakantie en natuurlijk ook naar EJW! EJW is het eerstejaarsweekend van wiskunde en informatica en ik raad iedereen aan die een van deze studies gaat doen hierheen te gaan! Niet alleen ben ik EJW-mentor (dat is natuurlijk al reden genoeg om te komen), ook ontmoet je alle andere aankomende ‘sjaarsen’, leer je de studievereniging kennen en heb je s’ avonds supermooie feestjes! Ik kijk er zelf nu al naar uit! Nog even door bikkelen voor mijn tentamens en dan hoop ik jullie daar in augustus ook te zien!

Blog 36: De laatste loodjes

22 juni 2015


Even toch nog erbij stilstaan dat ik alweer 19 jaar ben geworden

Jarig
De meesten van jullie zijn nu natuurlijk allang vakantie aan het vieren. Rond deze tijd zijn de examens afgelopen en heb je nog zeker zo’n twee maanden voordat je eerste colleges beginnen. Helaas niet voor ons… Niet alleen heb ik twee tentamenweken, ook heb in 10 juli nog eens een herkansing. 11 Augustus zijn ook weer herkansingen, wat betekent dat ik maar één maandje vakantie heb. Om het nog even erger te maken was ik ook nog eens jarig de dag vóór mijn algebra tentamen: zit je daar de hele dag in de UB te beunen terwijl je het jaar ervoor allang lag te chillen op het strand. Gelukkig vind ik zelf mijn verjaardag niet heel spannend meer, en maakt het mij ook vrij weinig uit of deze een dag voor het tentamen valt. Toen mijn huisgenootje de dag voor mijn  tentamen vroeg: ‘Heb je al zin in morgen?’, antwoordde ik zelfs met: ‘Huh, wat is er morgen dan?’ . Je ziet het: ik heb eigenlijk geen reden tot klagen. En niets mooiers dan op zo’n dag als je verjaardag de hele dag met wiskunde bezig te zijn toch? Gelukkig had ik bij het avondeten wel een klein feestje. Hetzelfde huisgenootje had donuts en Desperados voor me meegenomen die ik bij mijn afbakpizza heb genuttigd (jaja, dit zijn de minder luxe kanten van het studentenleven). Dezelfde dag van het tentamen ben ik toch even terug naar Amsterdam gegaan om mijn ouders nog te zien voordat ze op vakantie gaan. Die missen mij natuurlijk vréselijk en vonden het erg jammer dat ze mij niet op mijn verjaardag hadden kunnen zien. Ik ga dit jaar wel nog met ze op vakantie dus dan zullen ze me gelukkig nog genoeg zien! Maarja, voordat ik reikhalzend naar de vakantie loop uit te kijken moet ik eerst maar weer eens in de studieboeken duiken. Aju!

Blog 35: It's a mans, mans world

22 juni 2015


Ladies intro
Afgelopen dinsdag was Delft zo’n 400 meisjes rijker. Oorzaak? De ladies intro! Dit is een soort OWee, maar dan voor uitsluitend meisjes. Anders dan de OWee, duurt de ladies intro maar een dag. Per studie worden groepjes gemaakt vanmeisjes die volgend jaar dezelfde studie gaan doen. Ik weet nog dat ik het vorig jaar zelf erg spannend vond. Ik was super benieuwd wat voor meisjes ik bij wiskunde zou gaan aantreffen. Gelukkig bleken er erg leuke meisjes tussen te zitten! Ook dit jaar heeft wiskunde het weer goed getroffen met de eerstejaars! Samen met een ander studiegenootje mocht ik dit jaar ladies intro mentor zijn, om deze keer zelf de aankomende eerstejaars door Delft te leiden. Het was een erg gezellige dag vol met workshops als armbanden maken, voetballen of gewoon lekker borrelhapjes eten.


Presentatie modelleren B
Op dezelfde dag als de ladies intro mentor stond ook de presentatie voor het vak ‘Modelleren B’ gepland. Tussendoor zijn Franka en ik dus even naar EWI gefietst om hier kort iets over ons project te vertellen. Ik vond het erg jammer dat deze twee dingen op dezelfde dag vielen, omdat het allebei erg leuk was! Natuurlijk vond ik het hartstikke gezellig om de nieuwe eerstejaars studentes Delft te laten zien, maar op de presentaties had ik mij ook erg verheugd. Juist omdat dit het vak voor mij is wat beslissend is geweest of ik technische of theoretische wiskunde wilde gaan doenHet maken van modellen, uitleggen en presenteren is hartstikke leuk en vormt de kern van onze studie: het verbinden van wiskunde en ‘de samenleving’. 

Blog 34: Tien Koeien

15 juni 2015

Krakau
Afgelopen week was geen normale collegeweek voor mij en 40 andere wiskunde- en informaticastudenten. We gingen namelijk met de iCom naar Krakau, Polen! De iCom is een commissie bij de studievereniging van CH die een studiereis naar het buitenland organiseren. Deze keer was de keuze gevallen op Polen, omdat de Poolse universiteit als een van de weinige binnen Europa een studievereniging heeft, zoals die van CH. Hier hebben we ook Poolse studenten van informatica en wiskunde ontmoet. We zijn zelfs met een student gaan avondeten. Omdat hij al vanaf zijn geboorte in Krakau woonde heeft hij ons alle leuke plekjes in Krakau kunnen laten zien, met een aantal bizar mooie universiteit faculteiten. Tevens kon hij ons erg goed verstaan, omdat het Duits hier in Polen vrij goed wordt gesproken. Ons Pools was daarentegen wat minder: het enige woord wat me is bijgebleven is ‘bedankt’ in het Pools, omdat je dit uitspreekt als ‘Tien koeien’.


Krakau

Uiteten met een Poolse informatica student (rechts)

Auschwitz en de zoutmijnen
Een van de indrukwekkendste plekken waar we zijn heen geweest in Polen is Auschwitz. Ik vind eigenlijk dat iedereen deze plek ooit gezien moet hebben. Hele kamers vol mensenhaar, borstels, schoenen, koffers, kledingstukken en servies wreven nog eens extra hard in je gezicht dat hier zo veel mensen de dood vonden. Een andere plek die ook veel indruk maakte waren de zoutmijnen. Enkele tientallen meters onder de grond zijn hier hele kamers uitgehakt. Je vindt er zelfs een heuse kerk in een van de uitgehakte delen! Geen slechte locatie voor een volgend CH gala denk ik zo …


Auschwitz

Blog 33: Ω

1 juni 2015

Amsterdam in Delft
Afgelopen weekend was het totaal niet nodig om terug naar Amsterdam te gaan. Het doorgaans rustige Delft werd dit weekend namelijk opgeleukt door een erg leuk festival: Ohm. De kaartjes had ik al een tijdje geleden gekocht, samen met studiegenoten. Bij het horen van deze mooie Griekse letter die in menig wiskunde- (en natuurkundeboek) voorkomt, besloten wij dat we hier natuurlijk meteen heen moesten gaan. Het leuke van een festival in Delft is dat je de helft van de mensen die rondloopt al eens eerder hebt gezien of kent. Vanuit Amsterdam ben ik gewend dat het merendeel van de bezoekers van buiten Amsterdam komt, dus zelden zag je dan bekenden. Hier was dat echter anders. Op een gegeven moment raakte ik zelfs met mensen aan de praat die ik vaag kende vanuit de UB (de universiteitsbibliotheek). Waar connecties wel niet gemaakt kunnen worden! Daarnaast ontmoet je ook mensen die je eigenlijk had moeten kennen, maar tot dusver nog nooit was tegengekomen. Zo raakte ik in gesprek met Jasper, een info’er die net zoals ik zijn dagen op EWI doorbrengt. Wellicht  wat minder uren dan ik,  want ik had hem daar nog nooit zien rondlopen. Toch wel erg grappig om samen te kunnen kletsen over EWI. 


Chillen met iemand van technische informatica die ik nog nooit op EWI had gezien, maar hier voor het eerst sprak.

Blog 32: Home sweet home

25 mei 2015


Mijn huisgenootje en ik met de Tony’s Chocolonely’s reep

Chocola van de TU
Helemaal gek werden we ervan. Elke dag hoorden we gedril en geboor vanuit de Leeghwaterstraat. IO, de faculteit van Industrieel Ontwerpen,  werd verbouwd en daar mocht de hele straat van meegenieten. Op een gegeven moment kwam zelfs de politie er aan te pas, omdat de TU niet helemaal netjes toestemming voor de verbouwing zou hebben gevraagd. Gelukkig kregen we vandaag een kleine troost: een Tony’s Chocolonely reep. Deze repen zijn helaas pindakaas niet mooi wiskundig verdeeld in kleine vierkantjes, maar bestaan uit onregelmatige rechthoekjes, waardoor eerlijk verdelen onmogelijk is. Achteraf gezien had ik best even een formule kunnen opstellen zodat we allemaal een eerlijk percentage van de reep zouden kunnen krijgen, maar op het moment zelf won het oerinstinct om zelf maar zo veel mogelijk chocola te bemachtigen. 


Ik in mijn nieuwe bed

Bed
De tijden van rugpijn en niet uit bed kunnen komen zijn hopelijk voorbij. Ik heb vandaag namelijk eindelijk een bed gekocht. Een twijfelaar, zodat m’n knuffel er ook nog naast past (grapje). Mijn ouders waren zo lief om met mij naar de IKEA in Delft te gaan (die overigens bizar druk is op 2e pinksterdag, niet aan te raden!) en daarnaast nog het hele bed in elkaar te zetten. Vervolgens heb ik ook nog heerlijk op hun kosten mogen eten in de Wijnhaven. Dat is een bruin cafe in Delft waar veel studenten eten, omdat de dagmenu’s erg goedkoop (en lekker!) zijn. Een erg leuke dag, die ik eindelijk kan aflsuiten in een heerlijk liggend bed i.p.v. een snoeihard matras op de grond.

Blog 31: Zon, park, Delft

18 mei 2015

Mini-Vakantie
Afgelopen week kon ik genieten van een (welverdiende, al zeg ik het zelf) mini-vakantie. En nee, dit hield helaas niet in dat we daadwerkelijk een week vrij waren, de colleges gingen gewoon door. Het enige, maar erg groot verschil met vorige weken, was dat we bij wiskunde eindelijk een toets, tentamen- en inleveropdracht vrije week hadden. Daarbij had ik het tentamen van het vak mechanica en relativiteitstheorie, waar ik al eens eerder over verteld heb, precies gehaald, dus ik hoefde in die week ook niet te leren. Ik heb het afgelopen week er dan ook heerlijk genomen: ik ben  het plaatselijke park gaan bezoeken met een goede vriend, waar ik toch zeker wel 5 uurtjes zoet was met chillen. Daarnaast heb ik eindelijk sinds lange tijd weer dagen gehad waarop ik echt NIETS heb gedaan (die dagen moet je af en toe ook hebben, niet?). Perfect als voorbereiding op aankomende week, waar ik niet alleen een tussentoets, maar ook twee inleveropdrachten heb staan. Daar gaat mijn rust…


Het uitzicht vanaf onze plek in het Delftse Hout, het plaatselijke park in Delft.

Taart
Aangezien ik het deze week zo rustig had, had ik ook de tijd om mijn verplichte taart te maken. Thuis hebben wij de regel dat wanneer je je huistaak vergeet te doen (dus bv. niet de keuken hebt opgeruimd die week), je voor een traktatie moet zorgen. Zodoende heb ik de pureermachine (we hebben geen mixer) erbij gepakt en ben ik aan de slag gegaan. Hij is helaas niet 100% goed gelukt (en dat wijt ik natuurlijk aan blender), dus hij (na een week!) is nog steeds niet opgegeten en inmiddels vrees ik een beetje bedorven…

Blog 30: Hockey met een stokkie

11 mei 2015

Victorious Secret

Is de naam van ons hockeyteam. Het is een tijdje geleden opgestart door mijn huisgenootje en een vriendinnetje van haar. Hoewel ik nog nooit heb gehockeyd, leek het me wel leuk om wat meer te gaan sporten naast het studeren, zeker met het mooie weer van de laatste tijd. Ik heb niet echt noemenswaardige ervaring met hockey (überhaupt niet met sporten), dan de gymles van de middelbare school. En dat ging al niet van een leien dakje. Binnen een straal van 2 meter was je niet veilig in mijn buurt, tenzij je van blauwe plekken en uitgevallen tanden hield. Maar dit terzijde, afgelopen woensdag stonden wij al helemaal klaar om naar SC, het sport en cultuur centrum van de TU Delft te gaan. Hier kan je tegen vrij lage tarieven fitnessen, sporten en sportlesjes (zoals yoga) volgen. Hier zou ook een veld afgehuurd zijn waarop wij onze eerste wedstrijd zouden spelen. Ik zelf was wel een beetje zenuwachtig, helemaal omdat we nog geen enkele keer hadden getraind en ik dus niet eens wist wie er in ‘Victorious Secret’ zaten (en dus gegarandeerd de bal naar de tegenpartij zou pasen). Nadat we ons hadden aangekleed en een stuk of tien foto’s hadden gemaakt (als je gaat sporten, moet iedereen dat natuurlijk ook meteen weten), waren we klaar om te vertrekken. Net op dat moment werd er in onze groepswhatsapp gezegd dat de wedstrijd helaas niet doorging. Als excuus werd het slechte weer gegeven, hoewel ik dit niet voor 100% geloof. Ik heb mij namelijk laten vertellen dat hockey met weer en wind doorgaat en aangezien de daken die dag nog niet van de huizen vlogen, weet ik het voorval aan een slechte organisatie. Gelukkig kwam het om eerlijk te zijn wel goed uit dat de wedstrijd niet doorging, aangezien het op een woensdag is en iedere woensdag het beunen (d.w.z. heel hard studeren) is voor de inleveropdracht die we iedere week op donderdag van algebra hebben. Maarja, he, de wil was er!


Even onze sportiviteit showen voor de (afgelaste) wedstrijd

Blog 29: IOF

4 mei 2015

Circe Mechanique
Afgelopen vrijdag vond het eerste festival van het aankomende festivalseizoen in Delft plaats! Het festival wat de spits mocht afbijten was IOF, het IO Festival (van de studie Industrieel Ontwerpen). Dit wordt ieder jaar georganiseerd en is zelfs het grootste studentenfestival van het jaar! Dit is niet alleen voor de mensen van IO bedoelt: heel Delft is welkom! Het leukste is nog wel dat het festival een vrij ongewone, maar eigelijk meer dan logische locatie heeft: de faculteit van IO zelf! De binnenkant was dit jaar dus omgetoverd tot een heuse circustent. Buiten, op het plein voor de faculteit vond je ook nog vuurspuwers en andere cirucsacts. Super leuk om zo’n faculteit eens een keer vanuit een ander daglicht te zien!

Verhuizen
Een tijdje geleden ben ik verhuist naar de Rotterdamseweg, wat (hoe toevallig) vlak achter IO ligt. Omdat mijn onderhuur maar tot 1 mei liep, moest ik afgelopen weekend verhuizen. Ik was van tevoren een beetje in de stress, omdat ik nog geen nieuw huis had gevonden. Gelukkig kwam een paar weken gelden m’n redder in nood: een van de andere huisgenoten, die al wat ouder is, had namelijk besloten om te gaan verhuizen naar een ander huis in Delft. Dat betekende dus dat haar kamer vrij zou komen. Na aan de andere huisgenoten gevraagd te hebben of ik daar weer een paar maandjes mocht wonen, zeiden ze gelukkig allemaal ja! Ik kan dus de komende maanden weer uit mijn bed naar de TU rollen.

De spullen moesten natuurlijk wel allemaal verhuisd worden dit weekend. Ik dacht wel in twee uurtjes klaar te zijn maar dat duurde helaas wat langer. Vooral het verhuizen van al mijn kleding was nogal wat werk. Mijn huisgenoten grapten zelfs op het einde dat ik geen nieuwe kamer, maar een nieuwe inloopkast had!

Blog 28: Koningsdag

28 april 2015

Amsterdam kleurt oranje
Welk percentage van Nederland op maandag door de straten in Amsterdam rondliep weet ik niet, maar dat het hoog lag kan ik wel raden! Bijna net zo hoog lag het percentage Delftenaren in de trein die ik ’s avonds van amsterdam naar delft nam. Ik had me voorgenomen om in diezelfde trein nog een beetje door mijn algebra boeken te kijken, aangezien ik er op koningsdag natuurlijk geen tijd voor had. Je kan wel raden: dat kon ik vergeten. Gelukkig maakte de sfeer in de trein veel goed, want die was erg gezellig!


Met VVV’tjes (staat voor vrienden van vroeger, zo noemt men hun vrienden van de middelbare/basisschool in Delft)

Als jullie regelmatig mijn blogs hebben gelezen (en dat hebben jullie natuurlijk allemaal!) is het je vast opgevallen dat  ik wel van kleding kopen houd. Helaas gaat dat op studentenbudget niet altijd, maar dagen als deze komen dan als geroepen! Met een vriendin ben ik de straten in Amsterdam oost gaan afstruinen en heb ik toch zeker wat items (zie ook de foto hiernaast) gevonden om mijn kledingkast nog meer te laten uitpuilen. En dat voor minder dan 10 euro. Niet slecht toch?

Nog meer kansen
Je kan natuurlijk het percentage Delftse oranjegangers in de trein voorspellen, of je gaat zelfs nog verder en kijkt hoeveel van de Delftse oranje gangers ook nog per toeval wiskunde doet! Dit kwartaal gaan we ons bij wiskunde met zaken als deze bezighouden. Naast de semestervakken algebra en analyse 2 (die lopen dus een halfjaar door), hebben we een nieuw kwartaalvak: inleiding kansrekening. In het begin (d.w.z. het eerste college) zal dit nog misschien een beetje lijken op de kansrekening die sommigen van jullie kennen uit wiskunde D of een keuzeonderwerp bij wiskunde B, maar het zal al snel een stuk ‘wiskundiger’ worden! We gaan ons bijvoorbeeld bezig houden met voorspellingen. Onze docent legde in het laatste college een voorbeeld uit waar we stiekem wel om moesten grinniken. Het gaat zo: je begint in de oorsprong en zet 2n stappen. Stel je dit voor als bv. een x-as, waarbij je dus ‘negatieve’ stappen (naar links van de) of ‘positieve’ stappen (naar rechts) kunt nemen. Hierbij kun je een voorspelling doen over hoe groot de kans is dat je na 2n stappen precies weer in de oorsprong komt. Deze kans is natuurlijk vrij klein als je steeds per stap een evengrote kans hebt om naar links of rechts te gaan, ongeacht hoever je van de oorsprong zit. Het leuke was dat deze random wandeling ook wel de dronkemans wandeling wordt genoemd. Net zoals iemand die dronken is en die de weg naar zijn huis probeert te vinden, is de kans dat hij in zijn niet helemaal heldere toestand de goede weg opgaat, erg klein. Grappig is, dat wanneer je niet alleen in zuid-, west-, oost- of noordelijke richting mag lopen, maar ook het beeld ‘in’ of ‘uit’ (dus een 3D) wandeling, de kans dat je bij de oorsprong weer uitkomt een stuk groter is. Een dronken vogel zal dus eerder thuis komen dan een dronken man! 

Blog 27: Eindelijk klaar

20 april 2015

Vakkendixo

Afgelopen vrijdag was het dan ein-de-lijk zo ver: het laatste tentamen zat erop en heel Delft kon weer genieten van zijn of haar welverdiende vrijheid. En hoe kun je dat beter vieren dan met een feestje? Zodoende ging ik met mijn huisgenoot naar een  feestje op Virgiel, een van de vele studentenverenigingen die Delft rijk is. Over de gewoonte van verkleden heb ik jullie al eerder verteld, dus ik zal het erbij laten om even uit te leggen als wat mijn huisgenoot en ik verkleed waren. We doen immers geen IO en er valt dan ook niet aan onze outfits direct te zien als wat wij waren. De vleugeltjes verraden natuurlijk wel het een en ander, dus moet het niet als verassing komen dat wij verkleed waren als… ELF!

Dagje fietsen

De volgende dag heb ik mijn spieren van al het dansen maar een dagje rust gegund en heb ik heerlijk de hele
zaterdag op de bank en in de tuin doorgebracht. Die zondag daarop moest er echter toch weer wat gebeuren. Als je drie weken lagen keihard aan het blokken bent voor tentamens en die zijn klaar, is het lastig om niet in een heel diep zwart (of wit?) gat te vallen, doordat je opeens zeeën van tijd hebt. Daarom stelde ik zondag aan mijn ouders voor om naar Weesp (dat is een klein plaatje in de buurt van Amsterdam) te fietsen. Hiervoor had ik twee, naar mijn idee, perfecte redenen:

1. De zon schijnt en aangezien dat in het afgelopen halfjaar niet zo vaak is gebeurd, schreeuwt mijn hele lichaam en ziel om naar buiten te gaan. Het feit dat ik ergens nog een stille hoop heb om de eerst bruine ginger op aarde te worden heeft hier verder helemaal niets mee te maken.

2. In Weesp staat een van de lekkerste ijssalons van Amsterdam en omwegen, en wat is er nou fijner dan na anderhalf uur fietsen aan een bolletje straciatella en bosbes te likken?

Zodoende belandde ik dus met mijn ouders in Weesp. En aangezien de 15 kilometer toch net wat langer is dan de 100 meter die ik hier doordeweeks naar de EWI fiets, moesten mijn (ietwat vroeg) verzuurde beentjes al snel wat steun zoeken op een terras. In de zon. Met ijsthee. (Oké, dat laatste is niet waar, ik nam koffie aangezien ik ook nog wat energie voor de terugweg moest vinden). 

Blog 26: Brace yourself, spring is coming

13 april 2015

Lente

Deze quote, maar dan ‘spring’ vervangen door ‘winter’, komt jullie ongetwijfeld bekend voor. Voor degene die het jullie bekend voorkomt moet deze week wel een prachtweek zijn aangebroken: maar liefst 5 Game Of Thrones afleveringen zijn gelekt! Was het niet door het mooie weer, of TENTAMENS, had ik ze direct gezien. Helaas is dat niet het geval.

Ik ga het niet hebben over de tentamens. Ik moet er nog een en daar wordt ik al ongelukkig genoeg van. Vooral wanneer je huisgenoten al vakantie hebben en op een mooie dag als vandaag naar het strand gaan. Want wat is er aan de hand? Net zoals in de rest van Nederland is het nu dan echt lente, of misschien zelfs wel een beginnende zomer, in Delft! De groene strook die in het midden van de campus ligt is opeens bezaaid met studenten die alvast een kleurtje voor de zomer proberen te kweken. Maar niet voor te lang natuurlijk, want de tentamens (begin ik er toch over), moeten natuurlijk ook worden geleerd. Gelukkig maakt zon je gelukkig, en een beetje geluk kunnen we in deze weken allemaal nodig hebben. Nu maar hopen dat het na deze tentamenweek nog net zo mooi weer is als het nu is!

Studieplekken

Ik kan mijn belofte helaas niet lang houden, want ik ga het toch even over studeren hebben. In Delft zijn de studieplekken tijdens de tentamens schaars en als je niet om tien voor acht ’s ochtends (hallo, sinds wanneer staan studenten om zo’n tijd op?) voor de UB staat kun je wel fluiten naar een studieplek. Gelukkig biedt de campus doordeweeks ook genoeg studieplekken. Zo heeft vrijwel iedere faculteit studieruimtes. Helaas zijn ook deze vol, dus is het zoeken naar een plekje om je boeken neer te leggen een heuse speurtocht. Gelukkig heb ik eindelijk een plek ontdekt, die (nog) onontdekt lijkt te zijn. Er is ruimte voor zo’n 80 man, maar deze week zaten er op het hoogtepunt misschien 30 mensen. Het is er heerlijk koel en als je er even helemaal genoeg van hebt kun je even een dutje doen op een van de doktersbanken of een hartfilmpje maken met een van de machines die hier staan. Kun jij al raden waar ik deze dagen studeer?

 

 

Blog 25: EWI olympiade

6 april 2015

Gemengde activiteit met ETV

Afgelopen week zijn we bij CH en ETV (de vereniging van elektrotechniek, die ook in EWI zit) een traditie gestart: de gemengde activiteit. Zoals jullie misschien weten is EWI drie studies rijk: naast technische wis- en informatiekunde, huist ook elektrotechniek in het gebouw. EWI is zelfs speciaal gebouw voor elektrotechniek, althans, af te leiden aan het feit dat het gebouw op een magneet zou moeten lijken.


De borrel achteraf.

Elektrotechniek heeft een andere studievereniging dan wiskunde en informatica: namelijk ETV (Electro Technische Vereniging). Doorgaan heerst er een vriendschappelijke strijd tussen de twee studieverenigingen, maar dit jaar besloten we de handen ineen te sluiten en gezamenlijk een activiteit te bedenken. Dit werd gedaan door de twee eerstejaarscommissie: eentje van ETV en eentje van CH, en laat dat laatste nou net de commissie zijn waar ik in zit!

Het doel was om de leden van de verschillende verenigingen, die doorgaans niet zoveel contact met elkaar hebben, op een leuke manier kennis met elkaar te laten maken. Al snel kwamen we met de eerstejaarscommissie van ETV op het idee om een EWI-olympiade te houden. Hierbij werd je per viertal ingedeeld, waarin 2 CH’ers en twee ETV’ers zaten. Met zijn vieren moest je vervolgens langs verschillende onderdelen, zoals brassen (aan elkaars jasjes trekken en daarmee elkaar op de grond krijgen), strepen (je biertje met plastic glas in een rechte lijn zo ver mogelijk weggooien) en een quiz (met bijzonder interessante feitjes over EWI). De winnaars kregen een selfiestick en een lekkere slagroomtaart terwijl de verliezers opgescheept zaten met een fles Jip & Janneke kinderchampagne (hoewel, ook niet verkeerd toch?).


Met Flix, een 2e jaars info chillen op de borrel.

Uiteindelijk was het een zeer geslaagde dag en duurde de borrel achteraf tot in de late
uurtjes (althans, als ik mijn whatsappfoto’s met de commissie mag geloven). Ik denk dat dit dus zeker een event is wat je volgend jaar nog een keer zal tegenkomen als je elektrotechniek, informatica of natuurlijk wiskunde komt studeren in Delft! En wie weet organiseer jij hem zelf wel..

Blog 24: Medicijnen in de moedermelk

30 maart 2015

Modelleren A

Als ik jou volgend jaar ook als sjaars (d.w.z. eerstejaars) zie rondlopen op de EWI en je houdt het uit tot het derde kwartaal, zul je kennis maken met het vak modelleren A. Er werd ons gewaarschuwd dat het als het vaagste vak van het eerste jaar werd gezien, maar na 7 weken modelleren ben ik het daar niet helemaal mee eens.

Bij modelleren is het de bedoeling dat je een ‘echt’ praktisch probleem via een wiskundig model gaat modelleren. Het is een vak wat goed laat zien waar je met technische wiskunde eigenlijk heengaat als studie. Immers, bij technische wiskunde is het uitgangspunt om de wiskunde die je hier leert te kunnen toepassen in de praktijk: en dat is nou precies wat we doen bij dit vak!

De code in MATLAB

Aan het begin van dit kwartaal kon je samen met je partner een onderwerp kiezen. Ik (mijn partner was het eerste practicum nog niet aanwezig) heb gekozen voor het onderwerp Medicijnen in moedermelk. Het probleem is als volgt: wanneer de moeder medicijnen neemt, komt er via de maag een gedeelte in het bloed en daarna in de melk van de moeder terecht. Als de moeder borstvoeding geeft, krijgt het kind ook deze medicijnen voor een gedeelte binnen, en dat kan schadelijk zijn!

Om te onderzoeken wat de beste manier voor de moeder en het kind was om het medicijn in te nemen, hebben we verschillende differentiaalvergelijkingen in MATLAB geplot. Dat is een programma waarin je van alles kan doen, maar bij wiskunde gebruiken we het vooral om ingewikkelde functies te plotten die je niet uit je hoofd kunt of wilt uitrekenen. De code en het resultaat hiervan zie je in de plaatjes hierboven en onder.

Met de bijbehorende grafiek. Rood: hoeveelheid medicijn in bloed, blauw: “…” in de maag, geel: “…” in de moedermelk, gedurende de 100 uur en voor een inname van 8 keer per dag 125 mg


Hieronder de samenvatting van ons verslag:
‘In dit rapport is er onderzoek gedaan naar de vraag: 'Wat is de beste manier voor de moeder om Levetiracetam te gebruiken?'. Hierbij is er gekeken naar een manier om de hoeveelheid Levetiracetam in de moedermelk zo veel mogelijk te beperken, zonder de werking van het medicijn bij de moeder tegen te gaan. Dit is onderzocht door de frequentie van inname en hoeveelheid mg van de pil Levetiracetam te variëren.
Levetiracetam wordt normaal gebruikt tegen epilepsie aanvallen en is om die reden essentieel voor sommige mensen.

Het model wat voor dit probleem is gebruikt, is geschreven in MATLAB. Het model geeft de hoeveelheid Levetiracetam (mg) weer en laat zien hoe deze zich verhoudt in de maag, bloed en moedermelk op een bepaald tijdstip t. Normaal gesproken neemt een persoon die Levetiracetam gebruikt twee keer per dag een pil van 1000 mg Levetiracetam. Dit was dan ook het uitgangspunt van dit onderzoek. De conclusie is dat de moeder het beste per 3 uur (dus 8 keer per dag) een pil van 125 mg Levetiracetam kan innemen. Hierbij blijft de hoeveelheid Levetiracetam voldoende aanwezig in het lichaam van de moeder en komt er zo min mogelijk in de moedermelk terecht. Daarnaast is het in praktijk nog mogelijk om per 3 uur een pil in te nemen. ’

Blog 23: Verkleedpartijtje

20 maart 2015

Verkleedfeestjes

 

Als jij volgend jaar in in Delft komt studeren, zul je al gauw merken dat ze hier van verkleedfeestjes houden. En dan bedoel ik niet alleen een lullig hoedje of raar brilletje op, nee, de studenten zijn hier van top tot teen gestyled. Dat ze hier in Delft van verkleden houden, merken ze ook in andere steden. Je schijnt de Delftenaren op elk feestje door heel Nederland direct te kunnen herkenen aan de ietwat enthousiaste vermomming waarin zij gekomen zijn.  Van simpele verjaardagsfeestje tot heuse meerdaagse festivals: zolang je maar onherkenbaar bent. Op een van de grootste verkleedfeestjes in Delft was ik afgelopen vrijdag-/zaterdagnacht. Mijn outfit was helaas niet helemaal ‘feestproof’ en was ik dan ook al binnen een uur kwijt. Op de foto hieronder zie je nog wat restanten van mijn en andermans outfit. Kan je al raden als wat ik verkleed was? 


Ik met twee studiegenootjes op de Kriminele. Links: Mexicaan, midden: patatzak, rechts: Luigi

Kriminele

De Kriminele is een begrip hier in Delft. Het wordt georganiseerd door een van de grootste studentenverengingen die Delft rijk is. Het is een 3-daags feest, waarbij alle eerstejaars zelf hun eigen barren in elkaar klussen en elke dag anders verkleed gaan. Ik ben altijd blij verrast als ik zie hoe Delft, vol met betastudenten, eigenlijk toch weer heel creatief en uitvindingrijk blijkt te zijn!

Aangezien ik heel wat studiegenoten bij deze vereniging heb zitten, leek het me heel gezellig om ook langs te komen! Zodoende ging ik samen met mijn huisgenoot en haar clubgenoten (die allemaal lid zijn bij die vereniging) verkleed als patatzak. Het thema van de Kriminele was namelijk Cirque de freak en wij dachten hier mooi op aan te sluiten als cirque de friet. Het bleek een gevaarlijkere outfit dan gedacht: heel wat mensen dachten wel zo een hapje van een van de frietjes, die eigenlijk gemaakt waren van rubberen buizen, te kunnen nemen. Die buizen waren echter bespoten met giftige gele verf, dus ik hoop dat ze niet al te veel buikklachten van dit ‘bedorven frietje’ hebben gehad! Ikzelf heb de dag erna nog heerlijk nagenoten van de avond met een verassend avondmaal: een zak patat. 

BLOG 22: 3.14

15 maart 2015

Pi-dag

3.14. Dat is helaas hoe ver ik kom met het aantal decimalen van pi. De nationale pi-club zal ik dan waarschijnlijk ook niet halen, aangezien je daar naar mijn weten minimaal de eerste 1000 decimalen uit je hoofd moet kennen. Mijn ambitie ligt er verder ook helemaal niet bij om 1000 decimalen van pi te kennen, ik focus mij er liever op de eerste 45 studiepunten van dit jaar te halen. EWI, de faculteit van wiskunde, informatica en elektrotechniek besteedt er logischerwijs wel wat meer aandacht aan. Niet door alle medewerkers verplicht iedere ochtend pi te laten opzeggen, maar door op de nacht naar pi-dag een reusachtige pi over de ramen van EWI te laten uitstrekken. Ik was dit weekend niet in Delft, maar toch kreeg ik een aantal foto’s toegestuurd van deze prachtvoorstelling die blijkbaar van eeneindje ver nog te zien was. Helaas niet vanuit Amsterdam, anders had hier wel een foto van mij bijgestaan. 


Links: Pi afgebeeld op EWI, rechts: Huize Pi voor EWI

Foto’s werden ook geplaatst op de Facebook van wiskunde, waar deelnemers een taart (pie) konden winnen, wanneer zij de leukste ‘pi-getinte’ foto plaatste. Zo was ook het wiskundehuis van de partij. Hierin wonen nogal wat eerstejaars van de studie wiskunde in een voorheen Psychiatrische Inrichting. Hun knusse stulpje noemen ze dan ook toepasselijk huize pi, en deze dag kon dan ook niet ongemerkt aan hen voorbij gaan en al gauw verscheen er een foto van drie van de inwoners, en tevens studiegenootjes van mij, op de wiskunde Facebook. Toch leuk om te zien dat ‘ontdekkingen’ als pi, die toch al dik een paar honderd jaar oud zijn, nog steeds onder de jeugd leven.

BLOG 21: Studiekeuze

8 maart 2015
Maart gaat langzaam voorbij en inschrijven voor een nieuwe studie moet voor 1 mei. Begint de keuzestress bij jou al toe te slaan?

Zeker van je zaak zijn

Ik ken maar weinig mensen die écht weten wat ze willen gaan studeren. Je hebt enkelen die al vanaf de kleuterklas dokter willen worden, leraar of waarbij het hart volledig bij het opgraven van dingen uit de oudheid ligt, maar de meeste weten het wanneer ze klaar zijn met de middelbare school nog steeds niet.

Tuurlijk, iedereen heeft zijn of haar voorkeur vakken, maar met de scala aan studies in Nederland kom je dan nog niet veel verder. Laat ik een simpel (en natuurlijk uiterst passend) voorbeeld geven: stel je vindt wiskunde leuk.

Alleen in Delft al zijn er dan zo’n handvol studies op te noemen waarbij je genoeg met wiskunde bezig bent: natuurkunde, nano-biologie, technische scheikunde, civiel, werktuigbouw en natuurlijk wiskunde! Moet je nagaan uit hoeveel studies je in heel Nederland, Europa of de wereld kan kiezen!

Vaak is het belangrijk om bijvoorbeeld te kijken naar de invalshoek van een studie. Neem bijvoorbeeld het verschil tussen natuurkunde en wiskunde: bij natuurkunde is wiskunde slechts een middel. Je gebruikt het om natuurkundige problemen op te lossen, maar hoe regels en definities tot stand zijn gekomen zijn in principe niet belangrijk.

Als we echter kijken bij de wiskunde, is dit wel belangrijk. Je merkt dit dan ook meteen bij de colleges: iedere stelling wordt bewezen. En als een uitspraak nog niet bewezen is, mag je hem ook niet gebruiken, zonder dat je hem eerst bewezen hebt.

Zo mochten wij in de eerste weken niet gebruiken dat er bij de drie zijden van een driehoek geldt dat a^2 + b^2 = c^2. Op dat soort momenten besef je je pas dat je alle wiskunde die je op de middelbare school hebt gebruikt, maar klakkeloos hebt aangenomen en toegepast zonder er echt bij stil te staan of het inderdaad zo is.

Vergis je je daar niet in! Ik kan zo nog 5 voorbeelden geven van vakken die bij verschillende studies een totaal andere bijdrage hebben. Bedenk je dus altijd goed wat je leuk vindt aan het vak en wat je interessant lijkt om met dat vak te doen. In het geval van wiskunde kun je je bijvoorbeeld afvragen: wil ik wiskunde alleen toepassen of wil ik de wiskunde doorgronden en snappen waar alle regels vandaan komen.

Als je op deze manier gaat kijken naar wat je leuk vindt, wordt het een stuk makkelijker om studies af te strepen die bij nader inzien niets voor jou zijn! Vaak zijn open dagen hierbij handig. Hier liggen folders en staan studenten aan wie je vragen kan stellen over de studie en welke vakken je allemaal krijgt.

En dan… je hebt 5 studies over die je allemaal leuk lijken. Waar baseer je je uiteindelijk keuze op? Ik zelf heb mijn keuze heel erg van de stad laten afhangen. Ik kom zelf uit Amsterdam, en wilde daar dus perse niet studeren. Op de eerste open dag in Delft voelde ik me er al gelijk thuis. Ik zelf vind het heel erg leuk dat Delft een echte studentenstad is. Op iedere hoek kom je wel iemand van de TU, Inholland of Haagse Hogeschool tegen.

Ik adviseer om ten minste in alle steden langs te gaan waar een van je ‘potentiestudies’ zit. Je moet er immers toch voor een paar jaar wonen, of heen reizen, dus dan kun je het maar beter ook leuk vinden! Je bent naar alle steden geweest; Amsterdam was te groot, Enschede te klein, Groningen te ver weg en in Utrecht woon je al 18 jaar. Je enige optie zijn Leiden en Delft. Wat nu? Qua studies lijken ze op elkaar en zowel Leiden als Delft vind je leuke steden.

De volgende stap is een meeloopdag: bij een meeloopdag kun je goed zien hoe het er op een alledaagse dag bij de studie aan toe gaat. Je ziet de manier van lesgeven, de collegezalen,, de faculteit, de studenten en docenten. Daarnaast kun je bij een meeloopdag veel vragen stellen en kan de student vertellen waarop hij of zij, zijn of haar keuze heeft gebaseerd. Doen dus!

Je hebt nu alles gedaan: open dagen, stedentripjes en een meeloopdag. En uit alle studies die je leuk leken heb je er nu eindelijk één gekozen: Technische Wiskunde in Delft.

P.S. Voor een meeloopdag bij technische wiskunde kun je je altijd opgeven op http://mijnlinkmet.tudelft.nl/ 

BLOG 20: Eenmaal, andermaal? Verkocht!

4 maart 2015

Kledingverkoop

In mijn kledingkast hangt veel kleding. Hoewel kledingkast, ik heb er welgeteld drie. En allemaal schieten ze inmiddels uit hun voegen. Het helpt ook niet echt dat ik iedere dag zelf een maaltijd in elkaar flans, in plaats van een culinair hoogstandje mét voldoende groenten van mijn moeder.

Om een lang verhaal kort te maken: 1/3 van mijn kleding ligt ongedragen in de kast en 1/3 pas ik niet meer. En hoewel deze kledingkasten zo goedgevuld zijn, is mijn bankrekening des te leger. Tijd om dit op te lossen dus!

Om je kleding te verkopen moet je natuurlijk er foto’s van maken. Met mijn oneplus one, die een 13 megapixel heeft, kwam ik vrij goed uit de voeten. Foto’s maken vind ik sowieso erg leuk. Die vindt je dan ook terug op de Facebook pagina van Technische Wiskunde waar ik zo nu en dan een berichtje met een foto post!

Maar terug naar de kleding. Want wat ga ik straks doen als ik van gekkigheid niet meer weet wat ik met al mijn vers verdiende flappen aanmoet? Een van mijn vele leningen aan mijn ouders terug betalen? Sparen? Dit alles? Het antwoord is ja, hoewel ik natuurlijk niet alles met dit bedrag van de kleding kan terugbetalen (een macbook is helaas wat meer waard dan 20 luttele kledingstukken).

En om mezelf te belonen? Nieuwe kleding natuurlijk!

BLOG 19: Na hoeveel uur kun jij programmeren?

22 februari 2015

Code Academy

Zoals jullie misschien al in een van mijn eerdere blogs hebben ontdekt, ben ik niet zo'n ster in programmeren. Ik heb het vak ‘Inleiding programmeren’ dan ook niet gehaald, waarvan ik in maart toch wel echt probeer dit wel te halen. Net zoals bij een reguliere taal als Spaans of Engels heb je daarin veel oefening nodig.

Nou kreeg ik laatst van een studiegenoot - die wel goed is in de taal der computers -, een handige tip: http://www.codecademy.com. Dit is een site die je voor allerlei programmeertalen stap voor stap door het programma heen helpt.

In het begin is het allemaal nogal flauw en makkelijk, maar het niveau gaat naar het einde toe omhoog. Het fijne aan deze site is dat je precies ziet wat de uitvoer van je programma is. Daarnaast bestaat een deel altijd uit twee onderdelen: uitleg en de opdracht. In de uitleg wordt uitvoerig d.m.v. voorbeelden uitgelegd wat bepaalde functies in de programmeertaal doen, of hoe je fouten in je programma kunt voorkomen.

In het bovenstaande plaatje zie je een simpel programmaatje hoe je de kosten van aan vakantietripje kunt berekenen. De cursus duurt in totaal 13 uur, en aan het einde heb je volgens Code Academy al redelijk goed door hoe het programmeren werkt.

Ik raad jullie zeker aan om de site een keer te bezoeken, zeker als je er over nadenkt om volgend jaar (technische wiskunde) aan de TU te studeren. Niet alleen bij wiskunde, maar ook bij veel andere studies gebruiken ze python als programmeertaal, en het is erg fijn als je er al wat vanaf weet. Daarnaast is het natuurlijk ook gewoon hartstikke leuk! 

BLOG 18: Leiden versus Delft

16 februari 2015

Leiden

De eerste week zit er al weer op en ik ben nog steeds aan het bijkomen. Ik heb niet alleen vier nieuwe vakken, maar ook nog eens op een heel andere plek: Leiden. In Leiden volgen we Algebra 1, zoals ik al in mijn vorige blog had uitgelegd.

Bij het eerste college moesten veel andere studenten en ik vooral wennen aan de andere manier van lesgeven in Leiden. Zo gaan ze een stuk sneller door de stof heen, gebruiken minder voorbeelden en gaan ervan uit dat je alle stof die je hebt opgedaan in het eerste kwartaal nog exact kent, wat bij mijn helaas niet helemaal het geval is.

Ook de Leidse studenten moeten een beetje aan ons wennen. Toen ik afgelopen donderdag nietsvermoedend in de wc stond, kwam er een eerstejaars wiskunde student uit Leiden naar me toe met de vraag: ‘Hee, ben jij een student uit Delft?’, ‘ Ja,’ antwoordde ik, ‘ Hoezo?’ . ‘Zijn jullie altijd zo druk of is dat alleen hier?’ . Ze vonden ons dus te druk? Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Het eerstejaars van wiskunde in Leiden telt maar 30 mensen, terwijl wij met bijna drie keer zo veel zijn.

De collegezaal is daarnaast twee keer zo hoog als in Delft, waardoor je veel minder interactie met de docent hebt. Als je helemaal bovenaan ziet, kun je je misschien wel indenken wat de goden op de Olympus dachten toen ze op de Grieken neerkeken. Ook gebruikt de docent geen microfoon, waardoor hij nog lastiger te verstaan is als iedereen gaat praten.

Iets anders wat me in Leiden een beetje zorgen baart, is het huiswerk. Niet alleen moeten we iedere week een huiswerkopdracht inleveren, ook wordt er heel streng op toegezien op fraude. Ik zie je al denken ‘Fraude is toch sowieso niet de bedoeling?’, wat helemaal klopt natuurlijk, maar in Leiden verstaan ze hele andere dingen onder fraude dan in Delft.

In Delft ben ik gewend veel samen te werken met mensen en echt samen een opdracht uit te werken. In Leiden mag je alleen met elkaar wat begin ideeën uitwisselen; verdere uitwerking wordt al snel als plagiaat gezien en wordt dan ook bestraft met een 0. Je kan er dus niet zomaar van uitgaan dat iedere universiteit dezelfde regels heeft, ook al hebben ze deze opleidingen en volg je zelfs hetzelfde vak! 

BLOG 17: Stilte voor de storm

8 februari 2015

De stilte

Voordat ik de titel van deze blog wat nader verklaar, zal ik jullie eerst vertellen wat ik deze vakantie allemaal gedaan heb of juist niet gedaan heb. Ten eerste heb ik vooral geprobeerd zo weinig mogelijk te doen.

Dat klinkt misschien een beetje raar, helemaal omdat ik toch niet zo heel kortgeleden kerstvakantie heb gehad en je zou denken dat ik wel uitgerust ben. Daar heb je het echter mis. De kerstvakantie is een vakantie die op de een of andere manier t/m 1 januari altijd bomvol zit, terwijl bij wijze van spreken hij op 3 januari al weer over is. Daarnaast had ik natuurlijk tentamens tussen de kerst- en deze ‘TU Delft-vakantie’ (de TU was voor zover ik weet de enige universiteit met op dit moment vakantie).

Terwijl sommigen naar de kou gingen om te skiën en anderen juist weer naar tropische oorden om een beetje op te warmen van het winterweer hier, heb ik mij de hele week prima vermaakt met het kijken van filmpjes, beetje koken, beetje chillen en afspreken met vrienden.

Vooral met het koken kon ik weer een beetje losgaan. Zo heb ik een curry gemaakt, zelf gnocchi (een soort pasta) met pompoen gefabriceerd (hels karwei, niet aan te raden!) en heb ik zelfs een heuse bak chips gebakken!

Maar ook als ik niet kookte, was het eten niet ver weg. Het was een voordeel dat ik even een weekje bij m’n ouders woonde en die hebben dat dan ook wel gemerkt! Ik zal het erbij laten dat mijn nieuwe bijnaam ‘sprinkhaan’ is, en dit helaas niet op mijn figuur slaat, maar des te meer op mijn eetgedrag.

De storm

Begint de titel je al wat duidelijk te worden? Na een weekje bankhangen, is het dan nu zondag en wordt het voor mij al bijna tijd om terug naar mijn leven in Delft te gaan. Wat natuurlijk niet geheel alleen bestaat uit leren, maar wat er toch een groot deel van uitmaakt.

Gelukkig staan er voor volgend semester alleen maar nieuwe, en hoogstwaarschijnlijk interessante vakken klaar! Zo komt er een samenwerking met de universiteit van Leiden. De TW-studenten volgen één keer per week het vak Algebra in Leiden (algebra gaat over bv. groepentheorie), en de Leidse wiskunde studenten komen op hun beurt weer eens in de week naar Delft voor het vak Modelleren.

Dit wordt ons eerste echte vak waarbij we wiskunde zullen gaan toepassen. Daarnaast begint het vervolgvak Analyse 2 en beginnen we aan ons keuzevak. Hoewel ik een paar weken eerder nog vastberaden was dat ik het informaticavak ‘Algoritme en Datastructuren’ wilde doen, heb ik inmiddels mijn keuze veranderd en ga ik toch beginnen aan het vak ‘Mechanica en Relativiteitstheorie’, wat vanzelfsprekend een natuurkundevak is.

BLOG 16: Vakantie!

1 februari 2015

Einde eerste semester

Afgelopen vrijdag had ik mijn laatste tentamen van het eerste semester (dus dat zijn de eerste twee kwartalen van dit jaar). Het vak dat de eer kreeg om het laatste tentamen te geven, was Analyse 1. Ik was er al twee weken voor aan het leren en om eerlijk te zijn ging dat best prima.

Helaas ging het tentamen zelf niet zo goed. Ik was niet de enige bij wie het tentamen niet zo soepel ging. Het vervelende was dat eigenlijk ieder jaar hetzelfde soort tentamen werd gevraagd. Vraag 1 was bijvoorbeeld altijd het vinden van limieten, vraag 6 en 7 gingen over integralen en vraag 8 en 9 over reeksen (dat zijn van de dingen met sommatietekens).

Echter, dit tentamen hadden we een integraalopgave minder, terwijl dat juist hetgene was waar ik goed in was. Som 8 en 9 die ik normaliter goed kon maken, waren dit jaar opeens een stuk lastiger, en over de opgave tussen 1 en 7 wil ik het niet eens hebben.

Ik heb gelukkig de inleveropgaven en tussentoets redelijk goed gemaakt, dus ik hoop er misschien nog net een voldoende uit te halen, maar ik ben benieuwd of dat gaat lukken.

Met Wiskundige Structuren, waarvan we al eerder een tentamen hadden, is dat gelukkig wel gelukt! Hoewel ik er niet geheel trots op ben, had ik een 4.8, wat precies het cijfer was wat ik nodig had om een 5.75 en daarmee afgerond een 6 te staan.

Het voelt allemaal de laatste tijd een beetje als ploeteren. Heel anders dan op de middelbare school, waarbij je met veel werk ook beloond werd met een 8. Hier zegt veel werken niet zoveel heb ik soms het idee, wat af en toe erg frustrerend is. Hopelijk brengt het volgende semester mij wat betere cijfers en daarmee wat meer motivatie!

Wandelen

Maar vrijdag was het dus eindelijk ook weer vakantie. Ik ben die vrijdag eerst nog wat leuke dingen gaan doen en zaterdag heb ik meteen mijn koffer gepakt en weer naar mijn ouders in Amsterdam gegaan. Het regende hier gelukkig een stuk minder dan in Delft, dus besloten mijn vader en ik een eindje te gaan wandelen in een natuurgebied wat dichtbij ons huis ligt.

Het was heel fijn om na al die weken van leren weer eens wat tijd thuis te kunnen doorbrengen en ook daadwerkelijk het me te kunnen veroorloven om een dagje niks te doen.

Helaas moesten we halverwege de wandeling al terug, omdat ik mijn niet geheel waterdichte Uggs had aangetrokken, en de modderhopen steeds meer in grote plassen veranderden. Al met al toch een heel fijn dagje gehad.

BLOG 15: Aan alles komt een einde

25 januari 2015

Laatste programmeer practicum

Met de tentamenweek voor de boeg zijn we al bijna aan het einde van kwartaal 2 beland. Het semestervak wiskundige structuren waarmee we begonnen (één semester bestaat uit twee kwartalen), is inmiddels afgerond. Het cijfer van het tentamen staat zelfs al op Blackboard, maar ik heb nog niet de moed kunnen verzamelen om het te bekijken.

De laatste practica van inleiding programmeren hebben we inmiddels ook al gehad. Zo moesten we bij het een na laatste practicum een programma schrijven waarbij er wordt berekend hoeveel dagen er tussen twee datums inzitten, of hoever de datum van 1 januari 2015 vandaan zit. Klinkt redelijk simpel, maar schijn bedriegt. Denk bijvoorbeeld aan de bijkomende context: je moet rekening houden met schrikkeljaren e.d..

Normaal heb je in talen als Python een soort standaard termen en methodes, die al in het programma zitten. Die moesten we dit keer zelf gaan maken. In de regel class Date(object), wordt een nieuwe term, namelijk een datum, gecreëerd. Omdat dit een nieuw soort term is, werken de standaard methodes hier niet meer voor. Als je bijvoorbeeld de datum op je scherm wil printen, moet je eerst weer een methode schrijven hoe Python dat moet doen bij een term van dat type.

De titel van deze blog is eigenlijk een beetje misleidend. Volgend kwartaal ga ik namelijk het vak ‘Algoritme en datastructuren’ (een keuzevak, daar vertel ik later meer over) volgen, dus programmeren blijf ik nog wel even doen!

BLOG 14: UB Sessie

18 januari 2015

De vijf UB-types

Onlangs verscheen er een leuke link op studentennet.nl (zie onderaan) over de vijf UB-types. Zo had je de corpsbal, de HBO’er, het modepopje, de luidruchtige student en de student die er de hele dag niet was.

Hoewel ik afgelopen week heel wat uurtjes in de UB (Universiteit Bibliotheek) heb doorgebracht, ben ik er nog niet helemaal uit wat voor type ik ben. Omdat ik vaak met studiegenoten en/of vriendinnen studeer, maar we wel in de stilteruimte gaan zitten, behoor ik misschien wel het meeste tot de lawaaierige student. Ik moet maar iets meer op m’n volume gaan letten dan.

Aan de UB zitten veel voordelen. Zo heb je een grote tafel, waar je al je wiskundeboeken (en in mijn geval een regenboog aan stiften) op kwijt kan. Ook is er altijd wel iemand in de buurt die je met iets kan helpen. Je bent immers niet de enige technische studie in Delft. Dat laatste vormt ook meteen weer een nadeel. Dikwijls kom je weer iemand in de UB tegen, waardoor je geplande SOG-pauze (studie ontwijkend gedrag) van vijf minuten uiteindelijk tot een uur wordt uitgerekt. Maarja, mag het als je al om 8 uur ’s ochtends voor de deur staat?

Ook de coffeecorner, waar je heerlijke koffie kan halen, is dit kwartaal opeens erg populair. Kocht menig student voorheen zijn koffie nog voor 36 cent bij de automaat om de UB tot 2 uur ’s nachts vol te houden, door de stijging van 5 cent is iedereen massaal aan de luxe koffie van het enige zithoekje in de UB gegaan.

Ik heb zelf nog geen sessie van 8 tot 2 volgehouden, maar laatst kon ik met een studiegenoot welgeteld 16 uur later de UB verlaten. Je moet ook wel om 8 uur ’s ochtends er zijn: anders kan je je plekje wel vergeten. Piektijden zijn er rond 9 uur ’s avonds en ’s ochtends. Dus je moet zeker voor die tijd je tafel zien te bemachtigen.

Je zal je nu wel afvragen: waarom doen ze dat? Het antwoord zal je waarschijnlijk weinig verbazen: tentamenweek! Wiskunde heeft er afgelopen vrijdag al eentje gehad, maar in de week van 25 januari komen er nog twee, waarbij ik voor eentje minimaal een 7.7 moet halen. Dat worden vrees ik dus nog een paar nachtjes met weinig slaap, veel koffie en gekleum om 8 uur ‘s ochtends voor de deur van de UB.

(http://www.studenten.net/studieleven/studeren/23483/5_typen_ub-bezoekers

BLOG 13: CH geeft de SjaarCie de opdracht een feestje te bouwen

10 januari 2015

De Ark van SjaarCie

In een van mijn eerdere blogs had ik al verteld dat ik een commissie van mijn studievereniging deed: de SjaarCie. Een van onze taken daarvan was om een spetterend feest neer te zetten. Dat feest moet nog komen (18 februari, ben jij er ook bij?), maar de voorbereidingen zijn we inmiddels al hard aan het treffen. Delfts bekendste dj, genaamd DJ PJ is van de partij en steeds meer aankleed ideeën komen op de proppen.

Het thema is de Ark van SjaarCie en verwijst naar de ark van Noach, die werd gebouwd zodat God de wereld kon laten overspoelen. Onze ark is eigenlijk ook een soort schoonmaak. 2015 is nog niet eens een maand aan de gang, maar je goede voornemens heb je al over de boeg gegooid en de hoop op een beter jaar heb je al lang opgegeven.

Maar… dan is er ons feest! Nog een keertje wordt je geconfronteerd met al je foute keuzes, waarna je vervolgens je fouten weg kunt laten spoelen onder het genot van een gewaagd dansje. Om 12 uur ‘s nachts stappen we aan boord van de Ark en wanneer we om 4 uur aangespoeld zijn, voel jij je als herboren, beloofd!

Oude liefde roest niet

En nee, het gaat hier niet om een oude vlam die ik recent weer heb ontmoet. Ik heb het over je vrienden van de middelbare school. Gelukkig zijn er een aantal ook in Delft komen studeren, maar de meesten zijn in Amsterdam achtergebleven en zie ik daardoor ook niet zo heel vaak. Je hebt, ook al studeer je allemaal, een heel ander ritme en leven, waardoor het lastig is om elkaar regelmatig te zien. En als je ze dan ziet, zoals ik zaterdag, zit je in de bibliotheek te leren.

Nu doe ik wat licht dramatisch, aangezien we na onze stevige leersessie met nog een andere goede vriendin (ik noem haar A.) gingen eten. De moeder van vriendin M. had voor ons een heerlijke maaltijd van Ottolenghi gemaakt. Daarna wilde we een film kijken.

Het liefst zo fout mogelijk (denk in de trant van ‘Liefde op Ibiza’). Misschien dat jullie het gevoel herkennen, maar na een dag leren wil je gewoon het liefste onder een dekentje kruipen en niet hoeven na te denken. Zo’n film als Liefde op Ibiza past daar natuurlijk perfect bij (kijk uit: ga niet kijken als je zin hebt in een goede film).

Uiteindelijk zijn we ‘The Other Woman’ gaan kijken, een bizar slechte film overigens, maar voordeel aan zo’n voorspelbaar plot is dat je tussendoor gewoon lekker door kan praten. 

Oud en nieuw

5 januari 2015
De afgelopen twee weken konden mij, en ik neem aan jullie ook, natuurlijk niet ongevierd voorbijgaan. Niet alleen was ik voor even ‘verlost’ van colleges en opdrachten, ook zag ik eindelijk weer mijn familie en vrienden uit Amsterdam weer terug.

Gelukkig Nieuwjaar!

Net als de rest van Nederland (althans het gedeelte dat nog buiten durft te komen), heb ik Nieuwjaar gevierd. Een beetje teleurgesteld zeiden mijn ouders, oom en oma me op 31 december nog gedag, om me op de 1e terug te zien. M’n vader grapte nog quasi dramatisch bij het afscheid: ‘Nu ga ik je dit jaar helemaal niet meer zien!’.

Ik verliet het huis dan ook wat eerder dan normaal, vooral te wijten aan het feit dat mijn ouders al voor de zoveelste keer die week chinees aten en de noodles en loempia’s inmiddels m’n neus uitkwamen.

Nou vier ik al een tijdje geen Nieuwjaar meer met mijn ouders, en zeker dit jaar was het de uitgelezen kans om iedereen van mijn middelbare school weer te zien. Eerst ging ik gourmetten met wat vrienden, waarna we gezamenlijk naar iemand anders, lege, huis vertrokken. Daar hebben we als echte oude lullen de top 2000 tot nummer 2 geluisterd en zijn we naar buiten gegaan.

Daar buiten heb ik zelfs een heuse poging tot vuurwerk afsteken – oké, het waren sterretjes, maar dat terzijde - gedaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nogal bang ben van vuurwerk, omdat ik me nog een zeer traumatische ervaring kan herinneren waarbij ik als kleuter van 6 mijn mooie harige jas in de fik stook door zo’n eerder genoemd gevaarlijk sterretje.

Vier uur later kroop ik moe, maar tevreden m’n bedje in. En voor je het je afvraagt: ik heb geen goede voornemens. Oké, eentje dan (zoals een echte student betaamt): dit jaar ga ik echt, echt, echt harder werken, mijn opdrachten vroeg af hebben en op tijd beginnen met leren.

Kunst & cultuur

Nu heb ik deze vakantie niet alleen met oude vrienden afgesproken, ook met wat nieuwe. Zo was ik met mijn studiegenootje Diederik naar het stedelijk museum in Amsterdam. Naast onze gemeenschappelijke liefde voor wiskunde, delen we namelijk ook een kleine passie voor kunst en koken!

In een van de vele keren dat we samen gingen eten, kwam ik erachter dat hij dus net als ik, niet een doorsnee bètapersoon was, wat mensen toch al snel verwachten van ons wisko’s. Bovendien valt het je toch weer op, als je door zo’n museum loopt, dat er toch wel wat wiskunde bij veel (moderne) kunst komt kijken. Ga maar eens kijken of jij de wiskunde zit in de bovenstaande afbeelding (denk niet te moeilijk na!). 

BLOG 11: Leuk en toch lastig: wiskunde en winter

15 december 2014

Ain’t no sunshine

Het is weer winter. Hoewel ik nog geen sneeuwvlokje op het plein voor EWI heb zien neerdwarrelen, begin ik wel al flink last te krijgen van de ‘winter blues’. Ik weet niet of jullie er ook last van hebben, maar zodra het om vijf uur ‘s avonds al donker begint te worden en je de zon pas rond een uur of 9 ‘s ochtends terugziet, gaat mijn humeur gestaag achteruit.

(Niet alleen kan ik geen slaap genoeg krijgen zelfs na 12 uur slapen voel ik me alsof ik een nacht heb doorgehaald), ook mijn concentratie is ver te zoeken. Terwijl je juist zou denken dat het alleen maar makkelijker wordt om met dat slechte weer binnen te blijven en te studeren! 

Nou is binnen blijven inderdaad wel gemakkelijk, ‘s ochtends naar EWI fietsen door de kou, en tijdelijk zonder handschoenen, wordt al iets lastiger.  Toch ga ik nog steeds braaf naar alle (werk)colleges. Een beetje jammer is dat alle moeilijke stof steeds ‘s ochtends aan bod lijkt te komen, maar misschien dat dat te maken heeft met het feit dat ik nog niet helemaal wakker ben.

Eenmaal op de TU is het ook allemaal niet zo erg meer. Bij CH kun je onbeperkt koffie en thee halen, wat die ochtend in college toch net iets dragelijker maakt. En zeker met alle kerstversiering overal is het eigenlijk wel gezellig. Er staat binnen CH zelfs een heuse kerstboom!

/ Pub

Voordat je denkt dat ik hier een grandioze typefout heb gemaakt: het moet echt ‘/ pub’ staan (spreek het uit als slash pub). Door diezelfde kou die ik eerder beschreef besloot ik woensdag toch nog even naar de TU te fietsen om naar de pub te gaan.

Eigenlijk was ik al in m’n pyjama en stond op het punt om te gaan slapen, toen een EWI-genootje me overhaalde naar de pub te komen. Aangezien ik de hele dag al had gestudeerd vond ik dat wat ontspanning ook wel verdiende. Zo gezegd, trok ik weer wat kleren aan en ging op weg.

Eenmaal aangekomen zag het er eindelijk een beetje dood aan. En aangezien de barmannen in de pub (die overigens ook gewoon studenten aan de EWI zijn) beslissen wanneer de bar sluit, was ik een beetje bang dat ze binnen een half uur al zouden beslissen dat het die avond niet zoveel meer zou worden.

Echter, na dat half uur werd het onverwachts toch wel heel gezellig. Zo gezellig dat ik mijn telefoon totaal vergat en wat pub-bezoekers daar handig gebruik van hebben gemaakt. Tegen de tijd dat ik doorhad dat ik mijn mobiel kwijt was, was mijn Facebook al compleet getransformeerd. Een nieuwe profiel- en omslagfoto was een feit en als extra kadootje kreeg ik er nog een paar leuke statussen bij (jullie kennen dit soort situaties ongetwijfeld ook). 

BLOG 10: Blingo en beminterklaas

8 december 2014

Blingo

Ongetwijfeld denken jullie nu meteen aan bingo – maar dan met een l. Je moet het echter lezen als Lingo, maar dan met een b. Precies dit was wat er afgelopen woensdag vol enthousiasme in de /(spreek uit: slash) pub (de pub van CH) werd gespeeld.

Blingo was georganiseerd door de MatCH, een van de vele commissies van CH. Hoewel de gewone Lingo af en toe maar saai is, was de blingo het tegenovergesteld. Maarja, wat wil je dan ook met ‘bling’ als thema?

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik niet echt een actieve lingokijker ben en dus vrij weinig van de spelregels af wist. Die van de blingo waren in ieder geval vrij duidelijk, doch niet altijd even strikt. Je deed (althans, dat was de bedoeling), met een team van 3 personen mee. Eerst een paar voorrondes, die wij natuurlijk met ons ‘wisko disco’ team voortreffelijk hadden doorlopen, en daarna de halve finale en grand finale.

Helaas begon ons enthousiasme de overige deelnemers ietwat te irriteren. Konden ze nou gewoon niet geloven dat wij enige woordenkennis hadden, terwijl we de hele dag met cijfertjes bezig waren? Twee keer kregen we het nadeel van de twijfel, maar na hard geroep en gejoel hebben we uiteindelijk toch de finale weten te bereiken en…

Gewonnen. Maar ja, wat dacht je dan met een team dat de ‘wisko disco’ heet?

Beminterklaas

Het feest wat echt de ultieme droom is voor elke vijfjarige kleuter is natuurlijk nog steeds even leuk voor studenten. Dat komt omdat de meeste studenten nu eenmaal diep in hun hart ook nog een beetje kleuters zijn. Sinterklaas moet dus gevierd worden, en hoe! Het moet vooral maximaal grappig zijn en minimale moeite kosten. Dat betekent gedichten die je door de grond laten zakken en kadootjes uitpakken van welke je het schaamrood je op de kaken staat.

Mijn Sinterklaas werd op de beestenmarkt, midden in het centrum van Delft gevierd. Vandaar ook de naam Beminterklaas: wel zo makkelijk, hoef je meteen ook niet meer te beschrijven waar pakjesavond zich plaats vindt. Ik ga jullie mijn rijmkunsten besparen dus mijn gedicht zul je niet in deze blog zien verschijnen. De kadootjes waren extreem CHill: huissokken en een kimono, om lekker in weg te kruipen tijdens de koude winterdagen.

Heel anders was de sinterklaasavond met mijn ouders. Mijn broertje was ook op 5 december jarig, dus eerst gingen we uit eten. CHill! Gratis én lekker eten. Helaas werd ik halverwege 't eten ziek en in combinatie met mijn luxe visschotel werd dat misselijke gevoel er niet heel veel beter op. De pepernoten en chocoladeletters heb ik die avond dus even links laten liggen en heb me onder een dekentje op de bank genesteld.

De kadootjes liet ik natuurlijk niet linksliggen. Een giftcard van de h&m, want sinds ik studeer heb ik niet meer gewinkeld (en dat is voor mijn doen al vrij lang). Daarnaast nog een groentensmoothie boek. Denk dat dat laatste meer een hint is naar mijn levensstijl, dus ben er nog niet helemaal over uit of ik ze nou moet bedanken, of een beetje beledigd zijn. Moet wel zeggen dat ik er tijdens het ziek zijn vrij goed van opknapte. Zo’n beetje spinazie door de smoothie doet je wel aansterken. Kun je toch nog wat leren van ome Popeye.

BLOG 09: Shaken, not stirred

30 november 2014
Dit was het thema van het afgelopen CH gala. Prachtige, lange jurken, hoge hakken, mannen in pak en een jazzband die een riedeltje speelt: afgelopen vrijdag leek meer op een film dan een normale vrijdagavond van een TU Delft student (of spreek ik hier alleen voor mezelf?). Voor één avond waanden de bezoekers zich in een andere wereld: die van de gala’s.

Waar het begint

Wat was er aan de hand op die desbetreffende vrijdagavond? Iets heel bijzonders kan ik je vertellen. Ieder half lustrum (dat is 2,5 jaar), wordt er namelijk vanuit de studievereniging een gala georganiseerd. En anders dan ik had verwacht zijn hier nog heel wat ouderwetse etiquette en regels aan verbonden.

Ik zal beginnen met wat er allemaal aan vooraf gaat: Vroeger was de regel dat de man een vrouw meevroeg naar het gala. Nu zijn we natuurlijk allemaal een stuk geëmancipeerder en mag andersom ook. Wanneer het gala in een schrikkeljaar valt moet dat zelfs! Echter, menig vrouw in Delft vindt het tot heden nog steeds wel fijn om meegevraagd te worden i.p.v. zelf iemand te moeten regelen.

Dat meevragen is echter niet zo 1,2,3 gedaan. Wanneer een jongen een meisje mee gevraagd en zij ‘ja’ zegt, is het nog helemaal niet officieel dat zij samen de avond zullen doorbrengen. Nee, eerst zal de jongen een brief moeten versturen. Een blauwe nog wel. Met zilveren letters. Deze brief is bij voorkeur verschrikkelijk lang en staat vol onzin. Bovenal moet hij origineel zijn. Eigenlijk wordt er vaak pas in de laatste paar zinnen duidelijk waar het om gaat: dan wordt er pas gevraagd of het meisje in kwestie mee wil naar het gala.

Wanneer het meisje de blauwe brief heeft gekregen, moet zij zelf ook aan het schrijven beginnen. Met roze papier en een gouden pen, mag zij al een even zo lange en onzinnige brief gaan schrijven, waarbij de kern weer in de laatste twee zinnen ligt: of de desbetreffende jongen op de thee of koffie wil komen. Totaal niet omslachtig allemaal.

En dan komt de thee: het belangrijkste moment. Hierin laat het meisje via hints weten of zij écht met de jongen meegaat en zo ja, wat hij kan verwachten van haar, en haar outfit. Zo betekent een koekje geven, dat het meisje mee wil naar het gala. Zelfgebakken koekjes betekent een mogelijkheid tot zoenen en een taart betekent dat er nog kans is op een date na het gala. Een slagroom taart betekent dit alles en nog iets extra’s die avond, maar ik laat het aan jullie over om in te vullen wat dit ‘extra’s’ betekent.

Afijn. Je hebt dus met al je moeite net dat ene meisje meegevraagd naar het gala en de tijd voor theedrinken is aangebroken. Na wat koetjes en kalfjes moet je date dan toch echt wat hints gaan geven. Niet alleen vraagt ze (hoop je) of je wat bij je thee of koffie wil, ook maakt ze wat subtiele hints over haar gala outfit.

Het is HEEL belangrijk dat je die als jongen goed begrijpt! Het zou natuurlijk verschrikkelijk zijn als jij een roze corsage geeft, terwijl je date net een rode jurk heeft aangeschaft. Ik zelf ben helaas niet meer aan de theetijd toegekomen (mede doordat ik mijn brief pas woensdag gaf, terwijl het gala die vrijdag was). Ik had een zwarte jurk gekocht, dus ik had al wat hints bedacht: zo zou ik extreem subtiel vragen of mijn date zwarte koffie of misschien zwarte thee wilde. 3 keer raden wat de kleur van m’n jurk was.

Waar het eindigt

En dan is het de avond van het gala. Natuurlijk ga je van tevoren even uitgebreid eten met wat vrienden. Nog wat foto’s maken wanneer je make-up en haar nog goed zitten en dan natuurlijk met een superluxe limo op weg naar het gala. Een trein mag natuurlijk ook, als een limousine je iets te ver gaat. Op het gala doe je als meisje je corsage om, en je date speldt de identieke corsage op z’n jasje. En dan?

Heel veel dansen, heel veel praten, na een half uur je hakken voor gympen omwisselen en vooral zorgen dat je niet over je jurk struikelt (wie heeft er nou ook bedacht dat een galajurk tot de enkels moest zijn?!). Als je in de spiegel kijkt wanneer je thuiskomt, vang je nog een glimp op van hoe goed je er aan het begin eruit zag..

Zie ik jullie volgend half lustrum ook?

BLOG 08: Huisje, boompje, beestje

24 november 2014
Het plan was er al heel lang. Het huis alleen nog niet. Gelukkig is daar nu verandering in gekomen: vanaf uiterlijk juni is Huize Mola een feit.

Huize Mola

Het begon allemaal op het eerstejaarsweekend. Zoals standaard, vroeg ik aan zes mensen waar ze vandaan kwamen. Toevallig kwamen ze allemaal uit Amsterdam en dat schept natuurlijk een band. Bovendien gingen we allemaal in Delft studeren, op dezelfde faculteit (EWI!) en hadden alle zes nog geen huis.

Al snel kwam het plan om met z’n zessen te gaan samenwonen: drie jongens van informatica en 3 meisjes van wiskunde. Na heel lang zoeken naar een geschikt huis (want ja, niet ieder huis in Delft beschikt over 6 slaapkamers), is er nu eindelijk een huis gevonden. En ook nog eens op een toplocatie: midden in het centrum aan een leuke gracht.

Het is op het moment nog wel een bouwval. De vrouw van wie het huis was, heeft het gekregen als een erfenis en woont er zelf ook niet in. Er is geen centrale verwarming, isolering en alle gemakken die je vanuit je ouderlijk huis wel gewend bent. Gelukkig begint de verbouwing binnenkort, dus we trekken er uiterlijk juni in!

Vaste en tijdelijke kamers

Tot die tijd moet ik een andere woning gaan vinden. De woning waar ik nu in zit is heel luxe (denk aan een vaatwasser, luxe keuken, regendouche), maar ik kan er helaas maar tot begin februari in.

Net zoals veel andere kamers in Delft is het slechts een tijdelijke kamer. Dat betekent dat je er voor een afgesproken tijd in zit. Na die tijd moet je er meestal uit en als je er voor die tijd uit wil, bijv. omdat het niet klikt met je huisgenoten, dan moet je zelf een vervanger gaan regelen. Anders kun je dubbel huur gaan betalen, en als paupere student heb je daar natuurlijk helemaal het geld niet voor.

Vaak is het handiger om in vaste huur te gaan. Je kunt dan iedere maand je huur opzeggen, maar je kunt er ook voor langere tijd blijven. Ik raad dus aan om, wanneer je een huis gaat zoeken in Delft, vooral op zoek te gaan naar vaste huur.

Natuurlijk is huur niet alles. Huisgenoten zijn nog veel belangrijker. Gelukkig heb ik de mijne al gevonden.

BLOG 07: Een goed begin…

16 november 2014
De tentamens zijn nog maar net achter de rug en ik word alweer overspoeld met nieuwe stof en bijbehorend huiswerk. Daarnaast krijgen we als het goed is deze week onze cijfers terug van de afgelopen tentamens.

Tussentoetsen

Over het algemeen worden er bij wiskunde kwartaalvakken gegeven. Dat zijn vakken die 9 weken duren, waarbij het tentamen in week 10 wordt afgenomen. Echter, soms heb je een semestervak. Dit heeft net zoals kwartaalvakken in week 10 een toets (maar dus geen tentamen) en in week 20 het echte tentamen. Die tussentoets telt vaak niet heel zwaar mee, maar is daardoor niet minder belangrijk. Hij bevat natuurlijk al de helft van de stof van het echte tentamen, dus het is een goede indicatie of je de stof al redelijk beheerst.

Bij ons was wiskundige structuren nu een semester vak. Je moest voor de tussentoets minimaal een 4 – en uiteindelijk een 3,8 – halen, om nog in het 2e kwartaal je tentamen te mogen maken. Best wel balen dus als je voor die tussentoets lager dan een 3,8 hebt: je mist dan meteen 6 studiepunten van de 60, wat betekent dat je nog maar één ander vak dit jaar niet mag halen.

Als je die 3,8 wel hebt gehaald, maar het geen voldoende is, is het natuurlijk ook niet heel bevredigend. Dat betekent dat je in het tweede kwartaal nog harder je best moet gaan doen om het vak alsnog te halen.

Veel mensen denken waarschijnlijk dat tussentoetsen niet zo belangrijk zijn, maar ik raad jullie als toekomstige studenten aan je hier niet in te vergissen! Ze zeggen altijd ‘een goed begin is het halve werk’ en met een vak als wiskundige structuren waar de definities en stellingen zich opstapelen geldt ook: ‘een goed begin is maar de helft’ (ja, ik quote hier de jeugd). Gelukkig had ik een 7,4 (ook al vreesde ik de 4 niet te halen), dus het goede begin zit er voor mij wel in.

WiFissa

Als afsluiting van de week werd er ook een feestje georganiseerd door de WiFi. Dit is de wintersportvereniging van Christiaan Huygens (CH, de studievereniging van wiskunde en informatica). Het thema was neon en het was super leuk! Iedereen was beschilderd met neonstiften die oplichten door de blacklights in de zaal.

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik er nog niet helemaal uit ben wat wintersport met neon te maken heeft, maar dat komt misschien omdat ik nog nooit een echt après-ski feestje heb mogen meemaken. Ook was het weer gezellig om iedereen van wiskunde en informatica eens in een andere setting dan de collegezaal te zien en gezamenlijk te vieren dat we de tentamenweek toch maar weer overleefd hebben.

Ik wist die avond (dit speelde zich donderdag af) nog niet wat mijn cijfer voor wiskundige structuren was, omdat ik zo bang voor die vier was en niet had durven kijken. Gelukkig heeft me dat op geen enkele manier die avond tegengehouden 

BLOG 06:Vrijheid blijheid

10 november 2014
… En de drie uur zijn om, jullie mogen jullie blaadjes inleveren bij de ingang met jullie gegevens ingevuld.

Tentamens

Dat was het dan. De tentamens waar je al 10 weken voor bezig was(/hoorde te zijn). Vooral de laatste twee dagen voor het tentamen Lineaire Algebra waren nog even een paar dagen beunen: twee dagen van 14 uur lang heb ik in de UB (de Universiteit Bibliotheek) lopen studeren om wéér een matrixtransormatie te berekenen. Ik raad jullie zeker wel aan om daar volgend jaar een kijkje te nemen als je in Delft studeert. Het is heel grappig om te zien dat rond de tentamenperiode opeens iedereen wél de discipline heeft om om 8 uur s’ ochtends klaar te staan, terwijl dat bij collegeweken nooit gebeurt.

Uiteindelijk gingen m’n tentamens helaas niet even goed als ik had gehoopt. Voor wiskundige structuren had ik heel lang geleerd, maar was ik niet op tijd klaar. Bovendien moet ik voor dat vak minimaal een 4 halen, anders wordt ik dit kwartaal (wiskundige loopt een heel semester d.w.z. twee blokken door) uitgesloten en ben ik dus sowieso 6 punten kwijt. Lineaire algebra had ik ook super goed geleerd. Ik heb 6 á 7 tentamens gemaakt waarbij ik voor de laatste een 6,5 had volgens mijn eigen nakijkcriteria. Op de middelbare school zou ik dan echt de wanhoop nabij zijn, omdat ik dan altijd wel naar een 8 of hoger streefde, maar ik vond het nu eigenlijk wel prima. Het tentamen zou immers maar voor 70% meetellen, en voor de overige 30% had ik al een 8.2 gemiddeld.

Zoals je kunt zien, op dat moment dacht ik alleen maar ‘die 5.75 gemiddeld voor Lineaire Algebra heb ik wel in m’n zak’. Helaas ging het tentamen dermate slecht dat ik me afvraag of ik de 4,5 voor het tentamen nog wel ga halen. Dat wordt dus nog even spannend met afwachten…

Vrijheid blijheid

… En de drie uur zijn om. En de tentamenweek is klaar. Laat het feesten maar beginnen! Dat is iets wat heel Delft gedacht moet hebben op vrijdag. Ik was eerst eigenlijk zo kapot van weken leren en weinig slapen dat ik helemaal geen zin had om te ‘vieren’ dat we eindelijk klaar waren. Uiteindelijk heb ik me toch laten overhalen en ben ik tot in de late uurtjes (of vroege, ’t is maar net hoe je het ziet) doorgegaan. Laten we zo zeggen dat ik in bed lag om een tijd dat normaal m’n wekker gaat.

Volgende dag was dat een beetje jammer. Het was namelijk prachtig weer en ik zou met m’n vader een boswandeling maken. Ik denk alleen dat ik daar misschien iets meer van had genoten als ik niet tegen iedere boom in slaap viel. 

BLOG 05: Tentamenstress

5 november 2014
Vorige week zondag zat ik in de trein van Amsterdam naar Delft. Omdat we de dag erna voor wiskundige structuren iets moesten inleveren, pakte ik in de trein m’n boeken erbij om aan de opdracht te werken. Tegenover me zat een oud echtpaar, die aan hun tasjes te zien, net naar de André Hazes musical waren geweest. Na een tijdje mij aandachtig te hebben aangekeken sprak de vrouw: ‘Goh, is dat wat ze nu doen bij vierde klas wiskunde?’

Was het maar zo…

Vierde klas wiskunde

Natuurlijk is wiskunde op de middelbare school in vrijwel niets vergelijkbaar met wat je hier op de universiteit leert. Wat je op de middelbare school voor je eindexamen moet weten, leer je hier in 10 weken.

Dat maakt het natuurlijk niet onbelangrijk. Je leert er namelijk wel al enigszins wiskundig van denken. Bovendien, als je de basis van wiskunde B niet hebt, zal je over vrij vanzelfsprekende dingen, als x^2*x^(-1)=x drie keer zo lang moeten nadenken, waardoor het bedenken of je matrix nou wel of niet diagonaliseerbaar is ook een stuk lastiger wordt.

Soms is het missen van die basis ook wel handig. Bij wiskundige structuren ging bijvoorbeeld één hoofdstuk over de axioma’s van de reële getallen (dat zijn alle getallen, behalve de complexe getallen). Axioma’s zijn een soort grondregels die we hebben aangenomen, zonder dat je die hoeft te bewijzen. Alle andere rekenregels die je voorheen als normaal beschouwde worden dan stellingen die je moet bewijzen.

Hierbij moest je dingen bewijzen als: x*0=0 of -(-x)=x. Dit is vrij lastig wanneer je hier al 6 jaar op de middelbare school mee hebt gerekend. Aan de andere kant is het ook wel weer grappig om je te bedenken dat je dat destijds allemaal klakkeloos hebt aangenomen, zonder je af te vragen of dit wel echt zo was. Gelukkig kan ik jullie zeggen dat bovenstaande gevallen ook écht gelden!

SOG’en

Mijn afgelopen week is helaas niet bijster interessant geweest. Ik heb vooral heel veel geleerd. En iets wat hand in hand gaat met studeren is SOG’en. SOG staat voor studieontwijkend gedrag en ik ben vrij zeker dat iedere student er zo nu en dan last van heeft. Het zijn kleine taakjes die je voor jezelf verzint om maar even niet bezig te zijn met je boeken.

Ik heb me afgelopen weekend bijvoorbeeld gestort op het schoonmaken van de koelkast (die nu overigens er wel pico bello uit ziet). Ook boodschappen doen en koken is een verademing na een dag leren en een kopje warme chocomel met slagroom kan prima als tussendoortje. Je verbrandt natuurlijk heel wat calorieën met al dat denkwerk!

BLOG 04: Ouders

24 oktober 2014
Ik schrijf deze blog vanuit de trein. De trein naar Amsterdam om precies te zijn. Net als de vorige weekenden ga ik terug naar m’n ouders.

Verwennerij

Een van de grootste voordelen van niet meer thuis wonen, is dat wanneer je thuis bent, je ouders opeens alles voor je willen doen. ‘Wat wil je vanavond eten Door, zeg het maar’ is iets wat ik voorheen alleen op mijn verjaardag hoorde. Nu kan ik elke vrijdag, zaterdag en zondag kiezen uit een scala van diners en toetjes die m’n moeder klaarmaakt. Vaak vraag ik er ook bij of ze wat meer kan maken, zodat ik de restjes kan invriezen en meenemen naar Delft, zodat ik doordeweeks ook nog lekker eet.

Het lekkere eten is natuurlijk niet de enige reden dat ik tot nu toe ieder weekend naar huis ben teruggegaan. Veel eerstejaarsstudenten gaan nog steeds ieder weekend naar hun ouders. Het duurt even voordat je je echt thuis gaat voelen in een ander huis. Je hebt immers al 18 jaar met je ouders gewoond, dus het is helemaal niet gek dat terug naar je ouders gaan écht als thuisvoelt i.p.v. je 8 vierkante meter kamer in Delft.

Studeren

Helaas zien mijn ouders me, als ik thuis ben, niet heel vaak. Overdag ben ik hard aan het studeren: de tentamens zijn al na volgende week. Daarnaast hebben we iedere maandag een inleveropdracht van wiskundige structuren of lineaire algebra die mij al gauw tien uur per inleveropdracht kosten. Ook moet je eigenlijk na ieder college aan de slag met sommen. Helaas zit er in een dag maar 24 uur en krijg ik dat niet af. In het weekend ben je dus hard je vakken aan het bijspijkeren.

Gelukkig vind ik het niet heel erg om me te verdiepen in de stof. Soms is het wel erg frustrerend als je wéér eens een verkeerde orthogonale projectie krijg of niet uit je inductiebewijs komt, maar zodra het dan wél lukt, geeft dat weer net genoeg voldoening om weer een uur te studeren. Om jullie een idee te geven wat ik dan zoal aan het doen ben bij vakken, zal ik kort even de vakken beschrijven waarover ik na volgende week een tentamen heb.

Wiskundige structuren
Verreweg het moeilijkste vak voor mij. Het gaat hierbij tot nu toe eigenlijk alleen maar om bewijzen. Dit is natuurlijk heel nuttig voor de rest van je studie, want je verkrijgt een bepaald inzicht wat je later nog talloze keren nodig hebt om veel ingewikkeldere problemen op te lossen. Je moet alleen bij dit vak heel veel stellingen en definities kennen (denk aan iets van zeven per paragraaf, dan vijf paragrafen per hoofdstuk en vier hoofstukken). Al die 140 stellingen en definities maar dit weekend uit m’n hoofd leren...

Lineaire algebra

Lineaire algebra sluit redelijk goed aan bij de wiskunde van de middelbare school. Anders dan bij wiskundige structuren ben je bezig met getallen en maak je berekeningen. Vooral de vectoren (die jullie waarschijnlijk wel kennen van natuurkunde) spelen hier een grote rol: je kunt er allerlei berekeningen mee uitvoeren. Echter, voor die berekeningen heb je ook weer stellingen. Ik had me er een beetje op verkeken dat lineaire algebra eigenlijk ook vrij veel stellingen en definities heeft (gelukkig een aantal dezelfde als van wiskundige structuren), dus tel er maar 100 bij die 140 op.

Jullie zien dus dat mij de komende twee weken heel wat leerwerk te wachten staat. Gelukkig met de geur van de door mij uitgekozen maaltijd die door mama hoogstpersoonlijk wordt gemaakt.

BLOG 03: Promotor

19 oktober 2014
De afgelopen week ben ik veel bezig geweest met promoten. Niet alleen heb ik samen met mijn commissie ons gepromoot, ook moest ik als promotor van EWI op de open dagen staan en heb ik al wat meelopers gehad in de afgelopen paar weken.

Promotor voor EWI

Een tijdje geleden kon je je opgeven om promotor te worden voor EWI, de faculteit waarin ik mijn lessen volg. Dit betekent dat je meelopers krijgt. Dat zijn middelbare scholieren die eens een dagje willen meelopen met jouw studie om goed te kijken of de studie wellicht iets voor hem/haar is. Aanvullend schrijf ik ook nog de blog die je nu aan het lezen bent, zodat je wekelijks een ‘kijkje kan nemen’ op het leven op EWI.

Ik wilde heel graag promotor worden, omdat ik nog wist hoe moeilijk ik het zelf had met het kiezen van een studie en hoe erg een meeloopdag daarbij kan helpen. Vorig jaar zat ik zelf nog tussen allerlei studies te twijfelen: van Kunstgeschiedenis, tot Industrieel Ontwerpen tot Technische Wiskunde!

Wiskunde was aanvankelijk niet bij me opgekomen, maar bij iedere open dag was ik steeds bij elke studie aan het vragen hoeveel wiskundevakken de studenten hadden bij die studie en hoeveel uur per week dat was. Uiteindelijk dacht ik: als ik zo graag wiskunde in mijn studie wil hebben, waarom ga ik dan niet gewoon wiskunde studeren?

Wanneer je hebt bedacht dat je een bepaalde studie wil doen, komen er ongetwijfeld een aantal vooroordelen op de proppen. Zo dacht ik dat er bij wiskunde alleen maar nerds zaten die 24/7 met wiskunde bezig waren en voor de rest niet buiten kwamen. Ook dacht ik dat ik met mijn 8 gemiddeld voor wiskunde B (en nooit wiskunde D te hebben gehad) echt niet wiskunde als studie zou aankunnen.

Gelukkig liep ik mee met een meisje wat me meteen het tegendeel heeft bewezen. Ze was zelf super sociaal en aardig en ook haar vriendinnen waren heel aardig. Daarnaast vertelde ze me dat ze zelf voor wiskunde B een 7 stond en tot nu toe al haar vakken had gehaald. De colleges, waar ik overigens vrij weinig van begreep, vond ik wel interessant, maar het was vooral de sfeer op EWI die me erg aansprak. Iedereen is heel aardig tegen elkaar en omdat wiskunde en vrij kleine studie is ken je ook iedereen vrij goed. Na deze meeloopdag was het in ieder geval voor mij duidelijk dat ik wiskunde wilde studeren en ik hoop dat dat voor jou ook zo loopt wanneer je, bij welke studie dan ook, een meeloopdag volgt.

Promotor voor de SjaarCie

Afgelopen donderdag hadden we met alle commissies van CH een commissie-kick off. We gingen met z’n allen bowlen en daarna gezellig steengrillen. O duidelijk te maken dat je als commissie één bent, heb je een duidelijke outfit nodig. Nou hadden wij de week ervoor pas net onze eerste vergadering gehad, dus konden we alleen een tijdelijke outfit regelen. Bij ons was dit een witte blouse met een roze strikje, onder het mom van ‘echte SjaarCie dragen roze’.

Tussen de verschillende commissies van CH bestaat een soort vriendschappelijk rivaliteit. Op alles wat jouw commissie aangaat, moet gebravo’t worden (d.w.z. als jij zegt ‘roze’, zeg ik ‘bravo roze’). Alles wat andere commissies aangaat, en dus niet de jouwe, is ‘suf’. Natuurlijk zijn alle commissies leuk dus is dit een beetje onzin, maar het is ergens ook wel grappig. Je bent als het ware continu aan het laten zien dat jouw commissie de leukste van heel CH is, dus eigenlijk ben je ook een soort promotor voor je commissie. Dat maakt dus dat ik in een aantal weken niet alleen promotor voor EWI ben, maar ook voor de SjaarCie! 

BLOG 02: Veel gebeurd

12 oktober 2014
Hier komt alweer mijn tweede blog voor jullie. De afgelopen week is er veel gebeurd: ik zit nu in een commissie, ben naar een concert geweest, een keertje uit geweest en nog een verjaardag in het weekend. Studeren lijkt een beetje op een tweede plek te komen.

Commissie

Ik had al eerder iets verteld over onze studievereniging Christiaan Huygens (CH). Bij de meeste studieverenigingen heb je per jaar een aantal commissies die bepaalde taken op zich nemen. Uit mijn hoofd zijn de eerstejaars-CH-commissies de AkCie, CHoCo en de SjaarCie. Ze organiseren allemaal leuke dingen, maar de SjaarCie leek mij in het bijzonder heel erg leuk. Daarbij organiseer je namelijk met een aantal andere eerstejaars van informatica en wiskunde een feest en een BBQ.

Gelukkig ben ik uitgekozen voor de SjaarCie, dus nu ben ik samen met een studiegenootje commissaris promo. Wij zijn hiermee eindverantwoordelijke voor de promotie van het door ons georganiseerde feest en de BBQ. Er zijn nog genoeg andere functies en commissies, dus ik raad zeker aan om iedereen die volgend jaar een studie aan de TU (en het liefste natuurlijk wiskunde) gaat doen, zich even te verdiepen in wat zijn of haar studievereniging aan commissies te bieden heeft.

London Grammar

Ik ben echt een enorme muziekfan (ik houd van allerlei soorten muziek) en vind het dan ook super leuk om naar concerten of festivals te gaan. London Grammar is al echt een tijdje een favoriet (luisteren! Metal & Dust, Flickers, If You Wait) en toen we hoorden dat ze gingen optreden in de Heineken Music Hall in Amsterdam heb ik meteen kaartjes gekocht, samen met twee vrienden.

Beetje jammer was wel dat ik het dinsdag een beetje laat had gemaakt, woensdag de hele dag op de TU was omdat ik een meeloper had en dus tegen de avond nogal brak was. Gelukkig helpt goede muziek dan altijd, dus daar was ik snel overheen. En natuurlijk is het altijd chill om weer even in je stad (ik kom uit Amsterdam) en met je oude vrienden te zijn. Geslaagde avond dus!

Uitgaan en studeren

Wat heel anders is dan op de middelbare school is het uitgaan en vooral de dagen waarop je dat doet. Zo ging ik in Amsterdam vooral naar techno of deep-house en kocht ik echt speciaal kaartjes voor specifiek feestjes, nu ga ik in Delft vooral op nogal random avonden opeens uit. In Delft heb je, naar ik weet, één studentendiscotheek: de Lorre.

Vergeleken met de feestjes die ik gewend ben valt het qua muziek een beetje tegen (allemaal hele foute top 40/uitgaansmuziek), maar qua sfeer is het des te beter (waarschijnlijk komt dat deels door het goedkope bier, maar oké). Op dinsdag waren de uffen (de meisjes van het Utrechtse Corps) in de Lorre, dus heel mannelijk Delft (d.w.z. ongeveer heel Delft) ging naar de Lorre. Ik ben zelf uiteindelijk naar Virgiel (een andere studentenvereniging) gegaan, wat ook wel grappig was.

Donderdag was ik er weer met een verjaardag en heb hem toen geheel tegen verwachting uitgespeeld, waardoor ik vrijdag m’n werkcollege noodgedwongen moest skippen. Dit zal je waarschijnlijk als student, al helemaal wanneer je bij een grote studentenvereniging zit, wel vaker meemaken. Gelukkig maak je dat in je weekend dan weer goed door 10 uur te besteden aan wiskundige structuren…

Doortje

BLOG 01: Introductie

5 oktober 2014
Hoi, mijn naam is Doortje en ik ben dit jaar begonnen aan de studie Technische Wiskunde. Ik zal jullie in mijn blogs zo goed mogelijk proberen te vertellen wat ik op de TU allemaal beleef. Dat zal zich, wanneer ik aankomend jaar braaf naar alle colleges ga, voor een groot deel op de faculteit van Technische Wiskunde afspelen. De faculteit is een gebouw dat op de campus van de TU meteen in het oog springt.

Technische Informatica en Elektrotechniek huizen er ook in en het is een grote rode toren (ook wel de autistentoren genoemd door andere faculteiten, compleet onwaar natuurlijk) die boven heel Delft uitsteekt. Maar hierover later meer. Ik zal eerst mijn eerste weken hier beschrijven

EJW

EJW staat voor Eerstejaarsweekend, wat wordt georganiseerd door de WIEWIE (geen idee waar dat voor staat, maar het is een commissie bij de studievereniging van wiskunde en informatica). Het EJW begon in EWI (onze faculteit, EWI staat voor respectievelijk Elektrotechniek, Wiskunde, Informatica) waar we allemaal een wit shirt met een plaatje van de ‘Angry Birds’ erop kregen.

Niet veel later stonden ongeveer 300 eerstejaars van informatica en wiskunde buiten liedjes te brullen over hoe geweldig hun eigen studie was. Ik zal je de liedjes besparen, want het zijn er nogal veel en sommige zijn nogal lang (met uitzondering van het 1-0-1-0-1-0-lied van informatica).

Nadat iedereen ongeveer zijn stem was verloren werden we met de bus naar ergens in Brabant vervoerd, waar het echte kamp zou gaan plaatsvinden. Dat kamp was echt super leuk! Ik raad ook iedereen aan die volgend jaar aan een studie in Delft begint om zijn of haar EJW te volgen. De hele dag door doe je spelletjes en leer je je aankomend studiegenootjes kennen en ‘s avonds is er een feest waarbij iedereen helemaal losgaat. Bovendien worden de mentorgroepjes voor de OWee tijdens het EJW gemaakt en kun je dus zelf je groepje samenstellen met de mensen die jij het chillst vond.

OWee

Na het EJW gingen we meteen door naar de OWee. Veel mensen sliepen in een sleep-in huis in Delft. Ikzelf sliep in een huis waar ik ook al had geslapen tijdens de ladies intro, dus dat was heel fijn. ‘s Avonds was er een soort concert op de markt waar iedereen, dus ook alle andere studies, heengingen.

De OWee is eigenlijk een soort week waarin je kennis kan maken met meer de plezierige kant van studeren. Delft heeft een scala aan verenigingen, dus er is er altijd wel eentje die bij je past. Ik raad je wel alvast aan om misschien, ook al klinkt het heel suf, een soort schemaatje te maken met waar je allemaal langs wil gaan. Ikzelf heb dat niet gedaan en daar had ik achteraf wel een beetje spijt van omdat ik erg weinig had gezien tijdens de OWee. Ikzelf vond de OWee heel erg leuk, ondanks de fikse kater van 2 dagen en weinig slaap, dus ook die raad ik je aan om mee te doen!

Overstap VWO-Universiteit

De overstap van VWO naar universiteit is best wel groot. In de eerste paar weken was ik eigenlijk nog te verbaasd om überhaupt te beseffen wat me overkwam, maar inmiddels ben ik er wel achter dat je hier veel harder moet werken (helaas) dan op de middelbare school.

Nu was ik zelf niet zo’n wonderleerling die zonder moeite een 7, 8 of 9 haalde, dus werken ben ik op zich wel gewend. Maar ik merk dat sommige mensen om me heen daar nog aan moeten wennen, hoewel ik zelf ook in de afgelopen weken het werk heb onderschat. Ik heb bijvoorbeeld morgen een mini tentamen van het vak Lineaire Algebra, waarbij ik 3 weken achter liep. Je moet per week per vak ongeveer 7 uur besteden aan zelfstudie, dus die 21 uur kon ik dit weekend even inhalen.

Daarnaast ligt het tempo van de colleges erg hoog. Tot nu toe kan ik alles redelijk volgen, maar eigenlijk alleen wanneer ik vooraan zit en in een soort autistenmodus alleen maar met het bord, m’n schrift en de leraar bezig ben (dus niet met studiegenootjes). Dat valt prima vol te houden verder: je hebt steeds drie kwartier college en dan een kwartiertje pauze en in de middag ook nog eens een uur lang pauze.

Daarnaast kan je in de kleine pauze steeds gratis thee en koffie bij CH (Christiaan Huygens, de studievereniging van wiskunde en informatica) halen met een koekje, dus blijf je enigszins gefocust en gevoed. Mijn enige tip is dat je je niet moet verkijken op die eerste paar weken. Studeer ook doordeweeks en probeer niet alles in je weekend te doen, want een weekend is te kort om alles in te halen. Zorg daarnaast dat je schriften en een agenda enzo allemaal gefixt hebt voor EJW en OWee (boeken kunnen wel later) zodat je meteen goed kan beginnen.

Bovenstaande is echt nog maar een beknopte beschrijving van wat tot nu toe mijn ervaring is met studeren in Delft, maar de rest zal sowieso binnenkort in mijn blogs verschijnen. Ik hoop je een beetje een goed beeld te kunnen hebben gegeven van mijn eerste paar weken en hoop dat je me andere weken dit jaar ook wil volgen!

Doortje