Minder CO2-uitstoot door scheiden afval

Je koffiebeker wordt een wc-rol

Het moet eerlijk gezegd, de milieu-impact van de circulaire koffiebekers van de TU Delft is klein, maar het zijn wel 5 miljoen koffiebekers per jaar. Vanuit alle collegezalen, kantoren, ’ restaurants en koffiecorners worden ze verzameld en daarna opgehaald door de afdeling Logistiek en Milieu. De TU Delft heeft natuurlijk meer afvalstromen op de campus dan alleen koffiebekertjes: meer dan 2 miljoen kilo afval per jaar.

De inzameling van de 5 miljoen circulaire koffiebekers begint natuurlijk bij de medewerkers en studenten. Koffie op? Beker terug in de speciale bekerbakken. Over de hele campus staan er zo’n 600. De bakken worden geleegd in doorzichtige zakken en deze gaan in speciale afvalcontainers bij de gebouwen. De zakken zijn doorzichtig om te kunnen controleren wat er in zit, omdat  het regelmatig voorkomt dat ander afval in de bekerbak wordt gegooid zoals flesjes, theezakjes en roerhoutjes. Met teveel ander afval dan de bekers wordt een zak afgekeurd en gaat het bij het restafval. Elke donderdag gaat het Empty Cup Transport met elektrische wagentjes de hele campus af om de speciale containers leeg te halen en deze lading te storten in de 500 liter rolcontainers, die door Renewi, de afvalinzamelaar van de TU Delft, worden opgehaald voor verdere verwerking.

Om met eigen ogen te zien hoe de koffiebekers worden hergebruikt, is Michiel Faber, coördinator Logistiek en Milieu, het afgelopen jaar op excursie geweest. Samen met Philippe van der Pal, procescoördinator Catering Events & Horeca, heeft hij met Renewi de hele fysieke afvalverwerkingsroute afgelegd. Faber: “Tot aan Swalmen in Limburg aan toe. Daar worden alle onderdelen van de beker - inkt, plastic laag  en karton - van elkaar gescheiden. Het karton wordt verwerkt tot wc-papier, het plastic wordt als grondstof verwerkt voor de kunststofindustrie en de inkt is een ingrediënt voor golfkarton”. Een indruk van die excursie vind je hier.

‘Dirty’

Naast koffiebekertjes wordt er bij de afdeling Logistiek en Milieu ook minder onschuldig afval ingezameld. Niet voor niets staat er om het terrein een groot hek en is het streng verboden om er te roken. Hier slaan Faber en zijn collega’s namelijk allerlei gevaarlijke en brandbare materialen tijdelijk op. Zoals kwikafval, vliegas en salpeterzuur, van het onderzoek dat op de campus wordt gedaan. Op het terrein staat ook een rond stalen vat met daarop in grote letters Dirty. In een loods dozen met batterijen en tientallen glazen flessen met inhoud. Klaar om verder verwerkt te worden door medewerkers in pakken met zuurstofmaskers, waardoor zij constant gefilterde lucht inademen. In 2017 werd ruim 83.000 kilo aan brandbare, bijtende en zure stoffen gescheiden, geperst en overgegoten in bulk containers of vaten en klaargemaakt voor verdere afvoer en verwerking.

13 afvalstromen en de rest

In totaal zijn er op de TU Delft dertien verschillende afvalstromen die gescheiden worden ingezameld en verwerkt. Denk aan papier, GFT, hout en metaal. Maar ook aan puin, bouw- en sloopafval en organisch afval uit de horecagelegenheden. 

46% van al het afval bestaat uit restafval. Bij veel universiteiten is het restafval meer dan 50% van alle afvalstromen. Wat dat betreft doet de TU Delft het dus best goed. Toch zou het beter kunnen. Bijvoorbeeld door plastics en folies nog beter te scheiden. “Thuis doe ik dat ook”, geeft Michiel Faber aan. “Bij een grote organisatie als de TU Delft gaat het dan in eerste instantie niet om de boterhamzakjes van de studenten en werknemers, maar om de grootverpakkingen.”

Kosten of milieu?

Een dilemma bij afvalscheiding is de afweging tussen economische en milieuvoordelen. Een nieuwe afvalstroom moet apart worden opgehaald. Dat leidt tot extra kosten. En extra milieubelastende transportbewegingen. Die kunnen de milieuvoordelen door minder restafvalverbranding tenietdoen. De keuze voor een nieuwe aparte afvalstroom is dus niet zomaar gemaakt. 

Reductie CO₂-uitstoot

Met al het gescheiden afval voorkomt de TU Delft in totaal een CO2-uitstoot van 378.090 kilo (2018). Dit staat gelijk aan bijvoorbeeld 1.890.449 km rijden met een dieselauto of 50.664 tablets een jaar lang opladen.

Ambitie gevraagd!

In 2018 is 53% van het vrijkomende afval gescheiden ingezameld en is ruim 80% van de koffiebekers gerecycled (ruim 3,6 miljoen van de in totaal 4,5 miljoen gebruikte bekers). Michiel Faber blijft eraan werken om die percentages elk jaar te verhogen. En zo de hoeveelheid restafval en de bijbehorende CO2-uitstoot door verbranding daarvan te verlagen. Het kost veel tijd en moeite om mensen bewust te maken en aan te zetten tot verdere afvalscheiding.