Veerkrachtig watermanagement in India door adaptieve beleidsanalyse

Plattelandsdorpjes om grote steden in India zijn door ongecontroleerde groei in de afgelopen 10 jaar veranderd in peri-urbane gebieden. Woningen en fabriekjes worden uit de grond gestampt en de groeiende bevolking en industrie heeft een groeiende behoefte aan water. De oorspronkelijke waterinfrastructuur van de agrarische dorpen is hier niet op toegerust en dit levert spanningen op. Leon Hermans en Sharlene Gomes van de faculteit TBM doen onderzoek naar hoe de toegang tot water in peri-urbane gebieden is veranderd en brengen kwetsbaarheden en kansen in kaart voor adaptief waterbeheer.

Eenduidige oplossing

Hermans: “In het onderzoek richten we ons op peri- urbane dorpjes om de steden Kolkata, Pune en Hyderabad. Per stad bekijken we twee dorpen met verschillende problematiek. Ook geografisch gezien hebben de steden een ander klimaat en dus ook andere hydrologische uitdagingen”. Het onderzoek richt zich op 3 belangrijke aspecten: drinkwater, water als inkomstenbron, dat gebruikt wordt voor landbouw en industrie bijvoorbeeld, en de veranderende instituties om beide typen watervoorziening te managen. “We zien dat het publieke waterbeheersysteem de explosieve groei niet kan bijbenen. Dit heeft in sommige van de dorpjes geleid tot de opkomst van private drinkwaterflesfabriekjes met een waterputten als bron. Uiteraard heeft dit effect op de toegankelijkheid van water, zeker wanneer water schaars is” aldus Hermans. In andere dorpjes is door opkomende textielindustrie het oppervlaktewater zo erg vervuild geraakt door chemicaliën dat boeren hun land niet meer kunnen bewerken. Zo verliezen de oorspronkelijke bewoners hun inkomstenbron. “De wetgeving op het gebied van bijvoorbeeld lozing van vervuild water wordt in de praktijk niet altijd doorgevoerd waardoor dit soort praktijken kunnen ontstaan. Deze verschillende problematiek, maakt ook dat er geen eenduidige oplossing is die overal gekopieerd kan worden. Tegelijkertijd maakt dat ons werk ook uitdagend” legt Hermans uit.

Samenwerking

Hermans: “Bij het project betrekken we lokale spelers om goed inzicht te krijgen in de situatie terplekke. Uit een eerder project in India, Shifting Grounds, hebben we geleerd dat verandering met kleine stapjes gaat, eerst moet vertrouwen groeien. Voordeel is wel dat er nu al warme contacten zijn vanuit dit eerdere project”. De onderzoekers werken ook met andere universiteiten samen in dit onderzoek. Daar ligt een uitdaging om zaken organisatorisch goed af te stemmen bijvoorbeeld als het gaat om dataverzameling. Uiteindelijk stellen zij ook samen met de lokale partijen transformatie en adaptatiepaden voor een veerkrachtig watermanagement. “Het is essentieel om de lokale partijen mee te nemen in dit proces want zij zijn degenen die er straks mee aan de slag gaan” vertelt Hermans. 

Rol TBM

In het project analyseren de onderzoekers hoe veranderende institutionele en sociale structuren impact hebben op het watermanagement. De kracht van TBM onderzoekers Gomes en Hermans zit hem in het combineren van de multi-stakeholder analyse, wie heeft welke belangen, met inzichten uit het nog jonge onderzoeksgebied van adaptief waterbeheer. Deze moeten samen komen in een methodiek die betere handvatten kan bieden voor beleidskeuzes omtrent toekomstig watermanagement. Hermans: “Hier in Nederland hebben we al veel ervaring opgedaan met adaptief waterbeheer om beter op de toekomst voorbereid te zijn, de kunst is nu om deze aanpak te ‘vertalen’ naar de Indiase context”.

Over de onderzoekers
Leon Hermans is universitair docent met een achtergrond in beleidsanalyse. Sharlene Gomes is onderzoeker en promovenda met interesse in watermanagement uitdagingen gerelateerd aan urbanisatie in ontwikkelingslanden. Beiden werken binnen de afdeling Multi Actor Systems (MAS).

Meer informatie over het project staat hier