Hans de Bruijn

Functie

Hans de Bruijn is hoogleraar bestuurskunde bij TBM. Hij houdt zich voornamelijk bezig met management en sturing van complexe besluitvormingsprocessen in de publieke sector en op het snijvlak van publiek en privaat. Daarnaast is hij onder meer verbonden aan de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur in Den Haag en is hij programmaleider Governance aan het Netherlands Institute for City Innovation Studies.

Privé

'Ik ben getrouwd en heb twee dochters. Echte hobby's heb ik niet, in die zin dat ik voor geen enkele activiteit een levenslange belangstelling heb. De afgelopen anderhalf jaar ben ik veel naar het theater geweest. Erg boeiend, mede omdat ik in het onderwijs werk met acteurs, maar het einde van al die bezoeken is alweer in zicht. Verder trek ik me graag terug uit mijn (over)volle agenda. Ik vind het heerlijk om me af te sluiten voor alles en iedereen. Mentaal onbereikbaar zijn! Mijn skivakanties hebben vooral die functie.'

Leukste aan uw werk

'Schrijven, op basis van grondig denkwerk. Ik probeer zó te schrijven dat de boodschap landt bij mensen in de echte wereld, zodat zij er wat mee kunnen. Prettige bijkomstigheid is dat ik na het uitkomen van een boek vaak gevraagd wordt voor lezingen, workshops, adviezen, panels, enz. Die interactie met lezers vind ik geweldig. Het scherpt mijn inzichten. Ook geeft het voldoening als mensen zeggen dat ze een boek een eye-opener vinden. En natuurlijk dat mijn werken veel verkocht worden. Wèl hou ik van variëteit. Zes jaar geleden heb ik het boek Prestaties afspreken doeje zo geschreven. Sommige mensen kunnen daar na 15 jaar nog mee vooruit, maar ik niet. Ik ga graag door met een volgend onderwerp. Ik hou ervan om mee te bewegen met de maatschappelijke agenda. Mijn laatste boek, Barack Obama en de kunst van de politieke toespraak, is daar een voorbeeld van. Dat komt zo in mij op, en het is een opmaat voor iets groters. Zonder publiceren hoeft het van mij niet. Volgens mij is het ook de kunst van het hoogleraarschap dat je niet wegzakt in uitsluitend managementtaken, maar dat je ook je kerntaken blijft doen.'

Waarom Delft?

'We zijn hier allemaal bestuurskundigen, maar het is prachtig om deze kennis te combineren met technisch-inhoudelijke disciplines. Verder draait het bij TBM echt om de grote onderwerpen op de maatschappelijke agenda, zoals fileproblematiek, waterbeheer en duurzame benutting van onze aardgasvoorraad. Mooi is verder dat we een hele goede club bestuurskundigen hebben. Volgens de Nederlandse Onderzoeksschool voor de Bestuurkunde scoren wij zelfs het hoogst.'

Onderwijs

'Onderwijs geven doe ik ook graag. Ik vind het eigenlijk steeds leuker worden, bijvoorbeeld aan practitioners. Je ziet dan de relevantie van je werk. Bovendien heb ik lol in het ambacht'.

Beste eigenschap

'Ik heb het mijn secretaresse gevraagd. Volgens haar ben ik gemakkelijk in de omgang.'

Minst goede eigenschap

'Ik ben wat ongeduldig van aard. Ook merk ik dat ik sterk de neiging heb om af te haken als de transactiekosten te hoog zijn. Ofwel: als iets te veel gedoe is, heb ik er geen zin in. Mogelijk heeft het ermee te maken dat mijn familie uit de handel komt. In onze wereld was het altijd de bedoeling dat je goederen inkoopt en zo snel mogelijk weer doorverkoopt. Dat zit in mijn genen. Ik kan er niet tegen als iets veel tijd kost voordat het resultaat oplevert.'

Geïnspireerd door

'Op dergelijke vragen heb ik niet echt een antwoord. De wereld kenmerkt zich door variëteit. Onderweg pak je dingen op die je goed vindt en daar maak je jouw ding van. Er is wat mij betreft dus niet één gebeurtenis of persoon of boek dat mijn inspiratiebron vormt. Ik heb een eclectische werkstijl en die filosofie past daar uitstekend bij. Wèl ben ik altijd gegrepen door boeken over de jaren '20 en '30. Met name Karl Mann en Stefan Zweig beschrijven heel goed hoe een rijk ontwikkelde, intellectuele cultuur langzaam maar zeker naar de afgrond gleed, zonder er iets aan te kunnen doen. Dat vind ik een angstig gegeven. Wat ik daarvan heb overgehouden, is een afkeer van ideologie. Mijn generatie is natuurlijk als geen ander geconfronteerd met de teloorgang van de Grote Verhalen. Met de grote idealen, die een legitimatie waren voor de meest afgrijselijke praktijken. Ongetwijfeld heeft dit een grote invloed gehad op mijn manier van denken over politiek, maar impliciet ook op mijn onderzoekswerk: veranderingen gaan zoals ze gaan, zelden beïnvloed door het grote idee, maar des te meer door kleine onbenulligheden. Veranderingen zijn een optelsom van kleine handelingen van kleine mensen.

Belangrijk op de politieke agenda

'Volgens mij gaat de maatschappelijke dynamiek zijn eigen weg. Ik kan zo een vraag dus niet zomaar beantwoorden. Sommige problemen lossen zich op door ze juist niet op de agenda te zetten, onder de radar van de politiek te houden. Geef mij maar politici die gewoon 'op de winkel' passen en beseffen dat ze sommige onderwerpen beter kunnen depolitiseren. Misschien heeft dit wel iets te maken met de afkeer van de grote verhalen van zojuist... Tegelijkertijd moet je van zo een gevoelen ook weer afscheid nemen om nieuwe inzichten toe te kunnen laten. Je ziet dat mensen, in de post-post moderne tijd weer behoefte hebben aan een verhaal.'

Levensfilosofie

'Privé hou ik me natuurlijk wel bezig met de grote levensvraagstukken, maar daar laat ik me niet over uit. Dat vind ik te persoonlijk. In mijn werk is mijn motto: Doe wel en zie niet om.'