Ibo van de Poel

Functie

Ik ben Antoni van Leeuwenhoek-hoogleraar ethiek en techniek.

Privé

Ik ben getrouwd met Eliora van der Hout en heb een zoontje, Jona, van 7 jaar oud. Sinds kort zit hij op voetbal en coach ik zijn voetbalteam.

Favoriete vrijetijdsbesteding?

Vrije tijd is schaars maar als het lukt houd ik van wandelen en fietsen of een boek lezen, maar als ik ’s avonds moe ben, kan ik ook onderuitgezakt op de bank tv kijken.

Mooiste gebeurtenis uit uw carrière?

Ik denk dat dit het binnenhalen van mijn VICI is; niet alleen omdat het een erkenning van je kunnen is, maar ook omdat ik het zelf een mooi voorstel vond waar ik hard aan gewerkt heb.

Grootste uitdaging op dit moment?

In praktische zin is voor mij de grootste uitdaging om het sectieleiderschap te rijmen met onderzoek en onderwijs. Het is erg schipperen en met name mijn eigen onderzoek komt regelmatig in het gedrang. Gelukkig ga ik volgend jaar, het laatste jaar van mijn VICI project, een jaar op sabbatical zodat ik nog een flinke slag qua onderzoek kan maken.
Inhoudelijk zijn er heel veel uitdagingen waar ik komende jaren mee aan de slag wil. Een ervan is het beter uitwerken van een aantal ideeën uit mijn VICI voorstel. Ik stel dat de introductie van nieuwe technologie in de samenleving moet worden opgevat als een maatschappelijk experiment vanwege de grote onzekerheid waarmee die introductie gepaard gaat. Dat doet het goed als slogan, maar ik wil dat preciezer uitwerken en vertalen naar risk governance van nieuwe technologieën; daar ligt nog wel wat werk te doen.
Breder voor mijn vakgebied ligt de uitdaging in mijn ogen vooral in hoe we er in slagen om morele overwegingen een rol te laten spelen in het ontwerp en de ontwikkeling van nieuwe innovatieve techniek, in plaats van dat we er pas achteraf aandacht besteden. Daarvoor zijn noties ontwikkeld als Value Sensitive Design en Responsible Innovation. Die moeten echter nader uitgewerkt worden, ook methodisch. In mijn ogen is het belangrijk dat dat niet alleen gebeurt door filosofen, maar in samenwerking met empirische onderzoekers. Daarom is de samenwerking in de nieuwe afdeling Values, Technology & Innovation (VTI) met de economen en veiligheidskundigen ook zo belangrijk. Daar liggen grote kansen maar ook een grote uitdaging om die verschillende invalshoeken vruchtbaar te laten samenwerken.

Leukste aan uw werk?

Er zijn twee dingen die ik heel erg leuk vind aan mijn werk. Het eerste is dat je altijd bezig bent nieuwe dingen te ontdekken en verkennen. Het is erg leuk nieuwe wetenschappelijke uitdagingen aan te pakken en nieuwe inzichten te ontwikkelen; je staat eigenlijk nooit stil. Het tweede wat ik erg leuk vind, is het werken met mensen die je kunt helpen zich verder te ontwikkelen. Dat geldt met name voor promovendi en studenten, maar soms ook voor andere medewerkers. Dat vind ik erg leuk en motiverend.

Waarom Delft?

Dat is eigenlijk een beetje toevallig. Toen ik bijna klaar was met mijn promotieonderzoek in Twente solliciteerde ik op een baan in Delft.  Ik werd aangenomen en ben nooit meer weggegaan. De keus voor Delft is echter niet zo raar; ik wil filosofie van de techniek bedrijven en dat kan in mijn ogen alleen in interactie met ingenieurs en technische wetenschappers en daarvoor is Delft natuurlijk de ideale omgeving. Ook omdat onze bijdrage als filosofen hier serieus genomen wordt en gewaardeerd wordt. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het ethiekonderwijs dat we in vrijwel alle opleidingen verzorgen.

Beste eigenschap?

Dat moeten anderen natuurlijk beoordelen, maar ik denk dat ik mijn enthousiasme voor onderzoek en onderwijs wel kan overbrengen en mensen met elkaar kan verbinden.

Minst goede eigenschap?

Ik ben soms ongeduldig, hoewel ik dat meestal goed weet te verbergen. Ook vind ik het soms lastig om voldoende assertief te zijn, maar ook daar word ik volgens mij beter in.

Welk onderwerp hoort volgens u hoog op de politieke agenda?

Het is misschien niet een onderwerp, maar waar volgens mij op dit moment een zwakte van de politiek én het bestuur in Nederland ligt, is het goed omgaan met onzekerheid. Er is een sterke neiging en behoefte om onzekerheid op voorhand zoveel mogelijk te reduceren. Denk aan koopkrachtplaatjes tot twee cijfers achter de komma. Terwijl de realiteit natuurlijk is dat de toekomst onzeker is en dat we er in veel gevallen beter aan zouden doen dat te erkennen en na te denken over hoe we beter met die onzekerheid kunnen omgaan.  Bijvoorbeeld door dingen uit te proberen, te experimenteren en daarvan te leren. Dat is ook de kern van mijn VICI project.

Inspiratiebron?

Ik heb er niet een in het bijzonder. Op mijn vakgebied spreken op dit moment filosofen zoals Aristoteles en John Dewey mij wel aan; ook omdat zij de filosofie niet op een voetstuk plaatsen maar koppelen aan praktische ervaringen en vraagstukken. Filosofie wordt te vaak nog bedreven als abstracte woordkunst die los gezongen is van de werkelijke vragen in onze maatschappij.

Levensfilosofie?

Ik heb niet direct een tegeltjeswijsheid paraat, maar ik vind het wel belangrijk dat mensen op de universiteit hun werk doen vanuit een intrinsieke motivatie en nieuwsgierigheid, en niet vanuit een streven naar status of erkenning.

/* */